4»7 



Bulletin de l'Académie Impériale 



428 



flato in génère anomala, attamen habitu optime con- 

 grua et vix generice separanda. 



Observ. 1. E Tanaceti speciebus orientali-asiaticis 

 autorum excludenda sunt igitur T. marginatum Miq. 

 et T. Pallasianum Trtv. et Mey. — T. sïbiricum L. 

 etiam a génère removendura et ob achaenii structu- 

 rant discumque sterilem Artemisiae, et quidem seriei 

 Dracuncidorum aânumerandum est, ut infra exposui. 

 — T. trifidum DC. et T. aehiUeoides DC. (utrunique 

 Artemisiae apud Turczaninowium), pappo nullo in- 

 structa, sed fructu raaturo nondum cognita, dubia 

 manent et in posterum forsan Artemisiae restitucnda 

 erunt. — Denique Tanaeeto tribucndum est Crossoste- 

 pliii genus, ut patet ex sequentibus. 



Observ. 2. Crossostephium artemisioides Less. Syn. 

 266. — DC. Prodr. VI. 127. — Artemisia ehinensis L. 

 Cod. 6144. quoad pi. chinensem, ex synon. Plukc- 

 uetii. — Absinthium maritimum sinarum cet. Pluk. 

 Phytogr. t. 35. fig. 5. (apud Linnaeum: Amalth. 3. 

 153. fig. 5. quod idem est, uam Amalthcum Phyto- 

 graphiae pars). — A. ehinensis Vahl ex Lessing. — 

 Est vera Tanaceti species, quae, praeeunte cl. A. Gray 

 in sched. mscr., T. chinense A. Gray vocanda est. 

 Examinare mihi contigit plantulae rarissimae speci- 

 mina Manilensia ab Escbscholtz collecta, Chinensia 

 ab ipso Vabl verosimiliter Schumachero olim data, 

 Lutschuana a Wrigbtio collecta, a Grayo communi- 

 cata, atque Pékinensia a Skatschkowio transmissa. 

 In Manilensi re vera inveni flores femineos subtriseria- 

 les atque omnia cetera a Lessing descripta, in planta 

 e China meridionali et Lutschu orta flores femineos 

 1-seriales tantum reperi et pappum subbreviorem , in 

 Pekinensi demum flores radii 1 - seriales pappum ad 

 squamulas paucissiraas abbreviatas reductum habent, 

 non aliter sub anthesi observandum, quam si corollam 

 ab ovario segregas, flores herniaphroditi vero, qui 

 onines in ceteris speciminibus papposi, in pekinensi 

 pauci exteriores tantum pappum obsoletum farunt, 

 numerosiores centrales vero, sub anthesi saltem, om- 

 nino epapposi sunt. Praeterea ovarium plantae peki- 

 nensis disco epigyno minore gaudet quam in meridio- 

 nali, in flosculis centralibus vero discus epigynus tam 

 parvus fit ut in Artemisiis fere. — Est igitur planta, 

 de qua agitur, forma sat variabilis et quasi intermedia 

 inter Artemisiam , quacum floribus radii tenuibus ob- 

 solète dentatis et ovario fl. disci centralium interdum 



apice angustato convenit, et Tanacetum, quoeum vulgo 

 pappi praesentia et disco epigyno saepissime magno 

 congruit. Habitus potius Artemisiae v. gr. A. lagoce- 

 phalae Fisch. (A. ehinensis L. quoad pi. sibiricam). 

 Sed characteres potius Tanaceti. 



Conspeclns Arlemisiarnm 



in Asia maxime orientali ciescentium. 



Observ. 3. Achaenia Artcmisiarum fere omnium 

 quae vidi obsolète vel distincte striata et epidermide 

 laevissima, hic inde quasi vernice obducta gaudent. 

 Talia achaenia humectata muco plus minus cOpioso 

 obducuntur, e cellulis epidermidis valde inflatis, sed, 

 ut videtur, non semper disruptis constante. Observavi 

 in sequentibus Artemisiis: A. Halodendron Turcz., 

 salsoloidcs W. sibirica m., DracuncMus Ij., desertorum 

 W.,pedimculosa Miq., vulgaris L.,fasciculata M. Bieb., 

 pectinata Pall., palnslris L., frigida W. 



In hisce omnibus ccllulae rarius spiriferae mihi vi- 

 sae sunt. 



Achaenia sequentium (nondum perfecte matura?) in 

 aqua mucum non spargunt: A. arctica Less., ubi epi- 

 carpium valde crassum valide 5-nervium, A. Absinthium 

 L., ubi achaenium subenervium laeve, cellulaeque epi- 

 dermidis spiriferae, A. Stelleriana, ubi achaenium 

 quasi inflation semine cavitatem non explente, epicar- 

 pium tenue 8-nervium, cellulae epidermidis spiriferae. 

 Tempus mihi deest examinandi, an achaenia mucosa re 

 vera in génère multo numerosiora sint, ut e praece- 

 dente enumeratione videtur. 



Ceterura am. ill. Bunge in litteris me monet, etiam 

 alias Compositas achaenia mucosa praebere, ita Ma- 

 tricariam lamellatam Bge et M. songoricam Bge {Py- 

 rethrum discoideum Ledeb.), de quibus confer ejus 

 B,eliq. Lehmann. n. G52., ubi cellulae epidermidis in 

 aqua rumpuntur et mucus prodit spiram continens. 

 Pariter sese habent pili in fructu Senecionis flaccidi, 

 Perdicii Taraxaci, Trichoclines (conf. S c h 1 e i d e n. Beitr. 

 135.); duas fascias mucosas spiriferas separatas emit- 

 tunt pili Ruckeriae, Euriopis, Doriae, Oligotrichos cet., 

 vide Decaisne in Aun. se. nat. 2 sér. XII. 251 sq. 



1) Dracunculus. 



Monocarpicae. 2. 

 Polycarpicae. 3. 

 2. Iucaua, laciuiis foliorum cougestis obo- 



vatis A. Uepharolepis Bge. 



