61 



de» Science» de Saint - Pi'f er.ibourg:. 



63 



neato-obovatis, superne ininusque proniinenter reti- 

 culatis, sepalis oblongis obtusis, carpellis stipite suo 

 évidente!- multoque bruvioribiis in styluin filiformem 

 dimidio carpello longioreni abeuiitibus. 



Coptis orientalis. {Chri/soco})tis Nutt.) foliis biternatim 

 sectis, segmentis primariis longe secundariis brève 

 petiululatis, circnmscriptione late ovatis, pinnatitidis, 

 lobis mucronato-incisoserratis; scapo folia supeiante 

 3 — 4-floro: bractea intima tricuspidata cetoris subu- 

 latis; floribus longe fructibus longissime pedunculatis; 

 sepalis lanceolatis membranaceis petalisqne panllobre- 

 vioribus spathulatis erectis planis trinerviis: stami- 

 nibus quani petala panllo brevioribus; carpellis stipi- 

 tes superantibus stylo brevissimo mucronatis. 



In alpibus Nippon meridionalis, raro, nnde advecta 

 urbes Kioto et Oliosaka , ubi a botanopbilis indigenis 

 magni aestiniata. Ipse babui vivani, florentem et fruc- 

 tiferam. Sepala petalaque albida, priora membranacea, 

 posteriora carnosula. 



Valde similis videtur C. anemonaefoUae S. et Z., 

 cujus spécimen iinicum in Japonia colui fructiferum, 

 sed quam authenticani nondum vidi. Haec ex diagnosi 

 autoruni ad sect. Ghryzam referenda, praetereadiversa 

 est foliis seniel ternatim sectis, floribus brève pedun- 

 culatis, petalis dimidio qiiam sepala brevioribus bre- 

 viter cucullatis, fere complicato-canaliculatis, stami- 

 nibus petala superantibus; ex speciraine mec fructi- 

 fero insuper differt foliis segmentisque ambitu elongato- 

 ovatis neque prioribus circuniscri])tione deltoideo- 

 posterioribus lato-ovatis, scapuni fructiferum aequan- 

 tibus (floriferum igitur verosimiliter superantibus); pe- 

 dunculis fructum ad summum duplo, in nostra triplo 

 quintuplove superantibus. — Eidem sectioni ut nostra 

 adscribenda est C. Teeta Wall., species rarisaima, a 

 me non visa, diversa tamen foliorum forma, petalis 

 triplo quam sepala brevioribus, scapo folia aequante, 

 aliisque notis. 



Achlys japoniCii. Foliolo torminali cuneato-rliiptico 

 apice leviter trilobo ceterum integerrimo, lateralibus 

 oblique transverse ellipticis margine exteriore leviter 

 reraoteque sinuatis integrisve; spica interrupta. 



In sylvis subalpinis principatns Nanibu Nippon bo- 

 realis detexit opt. juv. Tsclionosld a. ISdfj. 



AcMijs triphijlla D(J. detiniatur: foliolis flabellifor- 

 mibus margine exteriori crebre inaequaliter sinuato- 

 dentatis; spica continua deiisiflura. 



Oxalis oblrianBiilala (§. Acdosella PI.) Acaulis tenera, 

 rliizoniate tenui apicem versus squamis dense obsesso; 

 foliis longe petiolatis, foliolis 3 obtriangularibus emar- 

 ginatis, angulis acutiusculis, ciliatis, subtus parce ad- 

 presse pilosulis glabratisve, ad petiolulos rufovillosis; 

 petiolis scapisque tenere pilosiusculis; scapis floriferis 

 folio mnltoties, fructiferisque brevioribus; bracteis 2 

 sub api(e scapi; tilamentis quam sepala oblonga gla- 

 bra vel dorso pilosa brevioribus; capsulis erectis cy- 

 lindricis longe acuminatis stylisque coronatis, poly- 

 spermis, calycem qnintuplo superantibus. 



In Mandslmria rossica, circa sinum Victoriae: in 

 sinu Possjet, in fruticetis umbrosis collium, lara, fine 

 Julii fr. nond. mat.; in aestuario Dcans Dundas, in 

 sylvis frondosis humidis graminosis, non rara. In Ja- 

 poniae prov. Senano, in montosis sylvaticis ad rivu- 

 los, frf. leg. Tschonoski a. 1864. 



Foliolorum bipollicarium forma inter omnes species 

 hujus gregis insignis,-0. Acetosellae L. et praesertim 

 0. orcfianae Nutt., mihi ignotae, characteribus appro- 

 pinquans. Quae posterior tamen, quamvis etiam sca- 

 pos foliis breviores habet, jam rhizomate elongato ra- 

 moso squamis dentato, pubeque ubique ferruginea, 

 praeter foliolorum formam, bene distingui débet, eo 

 magis, ut, testantibus Torrey et Gray (FI. North. 

 Am.), a Hookero in FI. bor. am. cum 0. Acdosella 

 L. confusa fuerit, oui igitur simillima videtur. 



Flores, in speciminibus nostris jam emarcidi, aibi 

 sunt. 



Hypericiini electrocarpum. (Perforaria Choisy). Per- 

 enne glaberrimum erectum, caule tereti solitario api- 

 cem versus fastigiatira ramoso; foliis crebris oppositis 

 connato-perfoliatis, e basi vix latiore ohlongis obtusis, 

 minute ]tellucido-pnnctatis, subtus glaucis; cymis cau- 

 lem ramosque terminantibus numerosis multitloris pa- 

 niculani planiusculam efficientibus; bracteis subulatis; 

 pedunculis florem triplo superantibus; sepalis oblongis 

 margine intègre obsolète nigro pauci-punctatis et ba- 

 sin versus peliucide pauci-vittatis; petalis obovato- 

 oblongis calyce vix duplo longioribus; stylis 3, ovario 

 triplo brevioribus; capsula ovoidoa acuta calycem du- 

 plo superante, triloculari, seriebus sex guttarum 

 maximarum eiiipticarum moniliformi-approximatarum 

 aureo-lucentium longitudinaliter percursa. 



Circa Nagasaki , in fruticet is mon tium, pluribus locis. 



Gomparanda e foliorum indole tantum cum H. Nau- 



