471 



Bulletin de l'Académie Binpériale 



472 



— Phaleris pusilla Elliot. N. A. B. PI. VIII. (Icon). 



— Phaleris pygmaea Brandt, Bullet. se. 1. I. 

 p. 347 (excluso synomnio Gmel.) (liiem.) — Pha- 

 leris microceros ejusdein (adult). — Tylorhamphus 

 pygmaeus Bonap. Compt. rend. XIII. (1856) 

 p. 774. — Phaleris nodirostra Bonap. Comp. list. 

 p. 6C). — Simorhynchus pygmaeus Schleg. Mus. 

 d. Pays-Bas. Livr. IX. Urinatores. p. 23. (Pha- 

 leris pygmaea et microceros). — Phaleris nodi- 

 rostris Bonap. Audubon, Ornith. biograph. V. 

 p. 101. pi. 402; Gray, Gen. III. p. 644. — Pha- 

 leris pygmaea (scribere voluit pusilla) Pall. Hart- 

 laub. Arch. f. Naturg. v. Troschel.XV. 2. 1849. 

 p. 53. — Ciceronia microceros Reichenb. — 

 Simorhynchus microceros et Simorhychus pusillus 

 Coues, Monograph. p. 46 et 48. 



Phaleris imsUla, corniculata, microceros et nodi- 

 rosfris pro certo unam eandemque avem repraeseutant, 

 quamquam E. M. Kern (Proceed. Acad. uat. se. Philad. 

 1862. 324) contrarium dicit. Specimina enim plura 

 identitatem iudicantia misit Vosnessensld, e quo- 

 lum examine, additis observationibus in ipsa avis 

 patria ab eo factis, clare demonstratur unius ejusdem- 

 que speciei exeniplaria nuptialia, corniculo tantum in- 

 structa, quae Phaleridis microccrotis etc. fundamentum 

 praebuerunt, deinde hiemalia, corniculo destituta*^), 

 TJriae pusillae nomine a Pallasio primum descripta, 

 speeiebus binis distinctis erronée esse adnumerata. 

 Ad hanece sententiam fusius probandam vero aviura 



Penn. Lath.) sit rcfercnda. C assin Alcam pygmaeam ad Ptychorum- 

 phum (ileiiticum juvenem relegaret. Coues vero rectius ait: «it is 

 more probable, judgiug frora the descriptions of Gmel in and La- 

 thara tbat several small species hâve been confouuded imder this 

 namc». Equidem, Pennanti, Lalhami et Gmelini descriptioues 

 demio comparans Pennanti avem, ob magnitudinem et rostri tigu- 

 ram, Simorhyncliorum generis speciei parvae omnino pariter, juve- 

 nilis instar, adnumerarem, non autem ad Siinorhyiichum piistlliwi 

 pectore et abdomine albo, quamquam plcruraque maculatis, diver- 

 sum , sed ad Simorliynchum cnintschaticum (seu Cassiiii) sicuti Alca 

 pygmaea [Pygmy AuTc) corpus subtus cinereum. et abdominis médium 

 tantum album praebentem, referrem, ad pristinam Temraiuckii opi- 

 nionem igitur redirem. Qua de causa etiam uoraen s^eoX^cnm pusilhis 

 duce Pallasio elegi, quamquam synouyma ab eo Uriae jmsillae addita 

 ad eam minime spectent, ita ut re exactius cousiderata. ut supra indi- 

 cavimus, ob synouyma aPallasio !iUata,,Sinwrki/nchi(s pusillus noslcr 

 ex parte tantum avem Pallasii repraesentet. Nomen speciiicum a 

 corniculo supranasali desumtum evitavi, quia corniculum junioribus 

 et biemalibus speciminibus deest. 



6) Avcs hiemales coruiculo esse destitutas, ut observavit Vos- 

 nessouski, tanto minus mirum videri nobis potest, quum callus 

 corneus in Simorhynchi cristatelH cris angnlis aeslate fonspicuns 

 hieme pariter rtcsit. 



aestivalium, hienialium et jiiniorum difterentiae hoc 

 loco fusius exponendae esse videntur. 



Simorlnjnclius pusillus, generis specierum luic usque 

 cognitarum minimus, a congeneribus peetoris et abdo- 

 minis colore fundamentali candida, quamquam ma- 

 culis transversis saepe undulatis, fusco-nigris saepc 

 interrupta, diversa et Omhriam psitiaculam quodam- 

 modo hac ratione revocans, quod attinet ad magnitu- 

 dinem, rostri rationcm et colores satis varint. Quare 

 differentias inter Simorhynclmm pnsillnm et microceros 

 obvias, de quibus loquitur Coues p. 51, baud confir- 

 mare potui. 



Gulaplerumque quidem candida, sed interdum fusco- 

 griseo satis dense maculata. Jugulum et pectus ple- 

 rumque quidem griseo-fusco vel fuseo-nigro plus mi- 

 nusve maculata, sed haud raro alba, immaculata. Ab- 

 domen cum trunci lateribus et crisso interdum quidem 

 candida, plerumque tamen fiisco vel cinereo nigricante 

 transversim plus minusve fasciata vel maculata. Alae 

 suprae fuscoscente nigrae, haud raro subpallide fusces- 

 centes, interdum (in uno specimine Musei Academiae) 

 remigibus quatuor externis albis et tectricibns majo- 

 ribus ex parte albo terminatis munitae. Stria Inngilu- 

 dinalis, hunïeralis alba variabilis. Magnitudo pariter 

 variât. Speciminum nostrorum maxima enim a rostri 

 apice ad caudae apicem 7" 4'" (paris.) minima vero 

 6" 6'" longa inveniuntur. 



a) Avis ptilosi aestivali ornata. 



Phaleris corniculata Eschsch. Atl. Tab. XVII. p. 4. — 

 Phaleris microceros Brandt. Bull. se. 1. 1. p. 347 

 spec. 4. — Phaleris nodirostris Bonap. Comp. 

 List. p. 66, Audub. Ornithol. biogr. V. p. 101. 

 PI. 402. — Simorhynchus microceros Coues, 

 Monogr. p. 46. — Ciceronia microceros Rei- 

 chenbach. 



Rostri dorsum corniculo rotundato, nigro, in rostri 

 basi supra nares conspicuo, munitum. Frons pennulis 

 augustis, albis, sparsis largiter ornata. Pone et infra 

 oculos pennulae albae similes, sed minus fréquentes, 

 longiores et curvatae. Pectus et abdomen plerumque 

 quidem candida et e canescente fusco undulato-ma- 

 culata, abdomen tamen interdum totum cum gula et 

 pectore candidum. Stria suprascapularis maculis albis 

 plus minusve indicata, saepe nulla. Rostri dimidium 

 apicale plerumque rubruin quidem invenitur, coloris 



