475 



Bulletin de l'/lcadéinie Impériale 



476 



bere quidein vitletiir. Qiuim aiitem liaeccc nota in spe- 

 ciniine unico sit observata, et in avibus junioribus ros- 

 truni-angustius esse soleat, rostri cbaracteresS'. Cassiuo 

 tributi niinoris crunt momenti. Rcputantluni praoteica 

 esse videtur sic dicti S. Cassùii spécimen ex insula 

 Uniniac, igitnr haud ita procul a sinu Akutan, ubi 

 Vo s n c s s c n s k i u s Simorliynclimn camtscliaticwn obser- 

 vavit, esse relatum, Vosnessenskium deniquc octo 

 annornm spatio in Oceani tranquillo degentem Smo- 

 rliyncJii Casshii ne niinimuni qnidem vestigium repe- 

 risse. Quae quiim ita sint equidem putarem &'H(or//?/«- 

 clto Cassirii, pro tenipore saltem, speciei valorem vix 

 tribui posse, sed eum Ipsum longe vcrisimilius 6V)ho- 

 rhynchmn camtschaticum juvenem (seu exactius ut vide- 

 tur Alcam pygmaeam Pennanti, Lathami et Gnie- 

 lini), Couesio (cf. p. 43) ignotum, repraescntare. 



Gemis 8. Ombria Eschsch. 



Lunda Pall. e. p. Simorhynchus Sclileg. e. p. Phaleris Temm. c. p. 



Rostrnm valde oonipressum et altum, a latere in- 

 spectum fere ovale, esulcatum, culmine fere iiorizon- 

 tali, maxilla apice emarginata, mandibnla vero falcata, 

 adscendente, acuminata raunitum. 



Genus pennis angustis, elongatis, subocularibus al- 

 bis, nec non parte laterali basali et colore rostri Simo- 

 rhyncMs quidem connatum, sed rostri forma generali, 

 valde peculiari, distinctissimum, quare mérite accipien- 

 dum , nisi omnia Alcidarmn gênera unico generi , ma- 

 jorum more, adscribere et rostri figurae, in proponen- 

 dis avium generibus semper respectae, valorem meri- 

 tum ad vitae genus référendum recusare velis. Re 

 vera enim Omhiae, ut observavit Vosnessenski, ab 

 aliis ^fc/(//s, a Simorhynchis nominatim, in eo rece- 

 dunt, quod molluscis bivalvibus, Mytilis etc. nutri- 

 untur, cui quidem vitae generi rostri forma singularis 

 optime respondet. Qua de causa pntares, quod ad 

 rostri figuram et vitae genus inde derivandum attinet, 

 Onihrimn talem locum inter Alcidas occupare, qualem 

 genus Hacmotopiis (quod Ornithologorum nullus generi 

 Charadrius adjungere tentavit) inter Charadriadas. 



Spec. 17. Omhria psitfacida Eschscli. 



Ombria psittacula Eschscholtz, Zoolog.Atl.Tab. 17; 

 Brandt, Bull. se. 1. 1. p. 348; Elliot, N. A. B. 

 P. I. (Icon). — Alca psittacula Pall. Spicil. Zool. 

 Fasc. V. p. 13. Tab. 2 et 5 fig. 4—6. — Lunda 



psittacula Pall. Zoogr. II. p. 3G0. — Phaleris 

 psittacula Temm. Man. I. p. 112. — Simorbyn- 

 clius psittaculus Scblegel, Mus. d. Pays-Bas. 

 Livr. IX. Urinator. p. 24; Cou es. Monograph. 

 p. 36. 



Feminae a maribns pennis albis, angustis postocu- 

 laribus brevioribus diffcrunt. 



Avcs biemales et juniores liucusque mihi sunt igno- 

 tae. Quod attinet ad avem, quam Pallasius (Zoogr. 

 1. 1. p. 367 in nota 2) pro juniore habuit, equidem 

 putarem, eam ipsam forsan quoque biemalem pennis 

 albidis, elongatis postocularibus, orbatara repraesentarc 

 potuisse. 



Omhria psittacula {Bdohruschka i. o. albiventris, 

 Rossorum, Agalujaecch Alcidorum insulae Kadjak, Ku- 

 liffjiicJi Aleutoriim lisevkiensium) inde a Japoniae oris 

 ad fretum Beringii usque aestatc saltem vitam degit. 

 Vosnessenskio teste nominatim habitat inde abAleu- 

 tarum Archipelago ad insulam Beringii et inde versus 

 boream in insulis St. Pauli et Georgii, porro in lito- 

 ralibus australibus nominatim Camtschatcae, nec non 

 in oris rupestribus maris ochotensis (e. c. prope Ayan 

 et insulas Malmincienses, ubi eam Middendorff quo- 

 que observavit) et insularum Curilensium. 



In insula Unalaschka Alcidarum aliis speciebus 

 prius, i. e. jam sub fine Martii mcnsis, apparet et 

 Sempterabre in regiones australiores revolat ibique 

 hiemem degit. 



Nutritur potissimum molluscis bivalvibus e. c. My- 

 tilis etc., quibus comedendis rostri forma singularis 

 aptissimum praebet instrumentum. AU&rum Alcidarum 

 more sub scopulorum partibus prominentibus vel in 

 eorum cavitatibus nidificat. Ovum album columbino 

 paulo majus. Pelles conficiendis vestimentis (Parki 

 appellatis) insérviunt. Caro comeditur. 



Geiiiis !). Ceratorhiiia Aiidiib. (Cernriiica Boiiap. 1828). ') 



Ceratorhyncha Bonap. (1838); Ceratorhina Audub. 

 (1839); Simorhj'nchus Schleg. c. p. — Chimerina 

 Eschsch. (1829). — Alca Pall. (1811). — Ce- 

 rorhina Brandt (1837) et Gray (1849). 



Rostrum altum, valde compressum, a latere inspec- 



7) Secundum rostri structuram cornutam, generi dicto characte- 

 rem principalem pracbentem, et grammaticcs régulas, praceunte 

 Aiidiibon, scribendum erit Ceratorhina i. e. narcs cornutas habens, 

 non Cerorinca, Cerorhyna, Ceratorhyncha vel Cerorhina. 



