30 TOEPASSING VAN DE THEORIE DER QUANTA [§ 6. 



Ze ZOU dan misschien op alle mechanische systemen moeten' 

 worden toegepast, onverschillig of er elektrisch geladen deeltjes 

 in aanwezig zijn of niet i). 



Nog een geheel andere formnleering is de tweede quanten- 

 theorie van Planck. Deze sluit echter meer direkt aan hij de 

 problemen der statistische mechanika; ze zal hier voorloopig 

 niet besproken worden 2). 



De quantenhypothese brengt (tenminste in haar tegenwoordige 

 formuleering) geen direkte wijziging in de formules der gewone 

 mechanika; de berekening der quantenbanen geschiedt geheel 

 volgens de klassieke methoden (afleiding der bewegingsvergelij- 

 kingen uit de funktie van Lagrange of uit die van Hamilton, 

 enz.). Zijn de bewegingsvergelijkingen geïntegreerd, dan worden 

 door middel van de quanten voorwaarden de integratiekonstanten 

 geheel of gedeeltelijk vastgelegd. (Zie beneden.) 



De stabiliteitsproblemen bij het atoommodel schijnen er echter op 

 te wi,jzen, dat men misschien ook deze grondprincipes zal moeten 

 wijzigen, b.v. in dien zin dat de door de quantenvoorwaarden vast- 

 gelegde bewegingen stabiel zijn. (Zie hierover: hoofdstuk IV, § 26.) 



Een moeilijke kwestie is ook de wisselwerking tusschen ver- 

 schillende systemen, b.v. de molekulen of atomen van een gas. 

 Indien de bewegingen van elk molekuul of van elk atoom door 

 quantenvoorwaarden bepaald zijn, hoe beïnvloeden ze dan elkaar's 

 beweging? ^). 



Een belangrijke hjqiothese die in nauw verband staat met de 

 (luantentheorie is de adiahateiihypothcse van Ehrenfest '^). Deze 

 zal later afzonderlijk l)esproken worden (hoofdstuk VI, § 38). 



'i l)it komt (lus uciT op de vraan': is ili' iiiiaiitenli_v|»otli('St' een algeiueene 

 mechanische hypothese, of behoort ze tot de elektiodynaniika? Echter heeft 

 deze opiuerkiiiü; meer een formeel karakter dan een fysisch, daar v(ilD;ens de 

 moderne opvattinojen alle materie uit elektrisch s^eladen deeltjes hestaat. 



*) Zie hierover: Hoofdstuk V, § 35. 



') P.ij een vast lichaam moet men waarschijnlijk het geheel als één systeem 

 beschouwen. Hiero]i wijzen vele onderzoekingen, zoowel van experimenteelen aard 

 (b.v. ouflcrzoek van de struktiiiir der kristallen met Röntgenstralen), als theore- 

 tische (speciaal die over de soortelijke warmte). Dan treedt deze moeilijkheid 

 niet op. 



Zie over problemen die oj) gassen betrekking hebben: !:j 1.^), m en ,^ .'W. 



*^ P. KiiKKNi-icsT, Versl. Akad. Amsterdam XXV, ]). 412, llUO. 



Zie ook: .1. M. l'.nicKits. ibidem. XX\', y. Sll). '.»1S. lo:,-.. IHIC/IT. 



