4 DE THEORIE VAN RUTHERFORD. [§ 1. 



en tal van andere. Het lag derhalve voor de hand te onderstellen 

 dat de elektronen een belangrijke rol innemen onder de bouw- 

 steenen der atomen. 



Voordat de theorie van Rutherford nader besproken wordt, 

 lijkt het gewenscht een paar woorden te zeggen over een vroeger 

 model van het atoom, afkomstig van W. Thomson i), en uit- 

 gewerkt door J. J. Thomson 2). 



W. Thomson neemt aan dat een atoom bestaat uit een bol, 

 uniform geladen met positieve elektriciteit, welke binnenin een 

 aantal elektronen bevat. De materie bestaat uit een verzameling 

 dezer atomen, welke juist zooveel elektronen bevatten, dat de 

 elektrische kracht in een punt op grooten afstand van de atomen 

 gelegen, nul is. De krachten tusschen atomen en elektronen 

 volgen de gewone wetten' der elektrostatika. 



W. Thomson heeft eenige problemen onderzocht over het 

 evenwicht der elektronen binnen het atoom, en over de 

 werking van meerdere atomen op elkaar, en heeft getracht 

 aan de hand hiervan verschillende eigenschappen der stof te 

 verklaren. 



Een meer gedetailleerde theorie van de struktuur der atomen 

 is hieruit ontstaan door een studie van J. J. Thomson over 

 de rangschikking der elektronen binnen den positieven bol ^). 

 J. J. Thomson gaat de stabiliteit van verschillende konfiguraties 

 der elektronen na tegenover storingen van den evenwichts- 

 toestand ; ter vereenvoudiging wordt daarbij ondersteld dat alle 

 elektronen met groote snelheid ronddraaien om een as in het 

 atoom, en dat allen in één plat vlak liggen **). 



•) W. Thomson, Livre jubilaire dédié a M. Bosscha, 4901 ; Baltimore Lec- 

 tures, p. 451. 



») J. J. Thomson, Phil. Mag. 7, p. 237, 1904. 



') J. .1. Thomson I.c. 



^) In de berekening is niet gelet op de magnetische krachten van de rond- 

 loopende elektronen. Evenzoo is de uitstraling van energie verwaarloosd. 



Met betrekking tot dit laatste kan echter opgemerkt worden, dat indien een 

 ring van elektronen met gegeven omtrekssnelheid roteert, de straling per elektron 

 des te f/eri/if/er is, naarmate de ring uit meer elektronen bestaat. 



Zie hierover: 



J. J. Thomson, On the Magnetic Properties of Systems of Corpuscles describing 

 Circular Orbits, Phil. Mag. 6, p. 6H1, 1903; 



G. A. S( iKiTT, Electromagnetic Radiation (Cambr. 1912), p. 1U3. 



