INLEIDING. 



In 1911 is door Sir Ernesï Ruthebford de hj^pothese opgesteld 

 dat een atoom zou bestaan uit een positief elektrisch geladen 

 kern, waar omheen zich negatieve elektronen in verschillende 

 banen bewegen. De grootte van de kern moet zeer gering zijn 

 tegenover de afmetingen die men gewoonlijk aan de atomen 

 toeschrijft ; de diameter van het atoom zou bepaald worden door 

 de elektronenbanen. De lading van de kern is een geheel aantal 

 malen de lading van een elektron ; in den normalen (neutralen) 

 toestand heeft de kern juist zooveel elektronen om zich heen, 

 dat de totale lading van het systeem nul is. Dit aantal is ongeveer 

 de helft van het atoomgewicht. De massa van het atoom zetelt 

 bijna uitsluitend in de kern i). 



Deze hypothese is door Rutherfoed oorspronkelijk ingevoerd 

 ter verklaring van de uitkomsten gevonden bij de studie van 

 de verstrooiing van alpha-deeltjes, wanneer deze door metaal- 

 laagjes en dergelijke heen gaan. In het bijzonder dwong de 

 waargenomen verdeeling der verstrooiingshoeken tot het aan- 

 nemen van een sterk elektrisch geladen kern van zeer kleine 

 afmetingen en groote massa in het atoom. 



Later is de hypothese verder uitgewerkt en gebruikt om andere 

 verschijnselen te verklaren, zooals die der radioaktieve stoffen. 

 De grootste ontwikkeling heeft ze echter gekregen sinds het in 

 1913 aan N. Bohr gelukt is door toepassing van onderstellingen 

 ontleend aan de theorie der quanta op de beweging der elek- 

 tronen in het atoom, formules af te leiden voor de reeksen in 

 de lijnen-spektra van sommige elementen. Spoedig daarna is de 

 theorie van Bohr door anderen uitgebreid, en gebruikt voor de 



1) E. RuTHERFORD, Phil. Mag. 21, p. 669, I!)ll ; 27, p. 488, l'.iU. 



