§ 17.] OP DE BEWEGING VAN EEN ENKEL ELEKTRON. 87 



als positieve ionen in het elektrische veld tusschen kathode en 

 anode bevonden, en daar sterk versneld werden. Met de theorie 

 van BoHR zou dit in overeenstemming gebracht kunnen worden, 

 door te veronderstellen dat deze ionen dan onderweg een elek- 

 tron opvangen. Dit elektron zal eerst in een der buitenste banen 

 komen (de hierbij vrijkomende energie is zeer gering, en zou 

 lijnen ver in het ultrarood geven) ; daarna valt het van deze 

 baan op een die meer naar binnen ligt, b.v. de Ie, 2e of 3e waarbij 

 een der lijnen van bovengenoemde reeksen wordt uitgezonden i) ^) 

 5) Van de spektra van waterstof blijven nog onverklaard : 



a) het z.g. witte of veellijnen-spektrum ; 



b) de beide spektra van S(;humann in het ultra-violet; 



c) de bandenspektra (twijfelachtig?) •^). 



Stark schrijft a) toe aan het H2'^-ion ^); verder behooren 

 volgens hem: b) gedeeltelijk aan het neutrale i2-atoom, gedeel- 

 telijk aan het neutrale i72 -molekuul ; c) aan de „quantenparen": 

 ir+-ion plus neg. elektron, en iÏ2+-ion plus neg. elektron S). 

 Hoe dit in verband met bovenstaande theorie opgevat moet 

 worden, is nog niet bekend. 



Q) Tenslotte blijven er nog eenige lijnen-reeksen over die 

 verband houden met de reeks van Balmer, en langen tijd aan 

 waterstof toegeschreven zijn : de z.g. 2e nevenreeks, en de beide 

 hoofdreeksen, deels door Pickering in het spektrum van C Pup- 

 pis en van andere hemellichamen gevonden, deels door Fowler 

 bij sterke elektrische ontladingen door een mengsel van water- 

 stof en Helium waargenomen. 



A-^olgens de theorie van Bohr behooren deze reeksen aan Helium. 



Helium. 



Men onderstelt dat een Helium-atoom bestaat uit een kern 



1) Misschien gebeurt het terugvallen met meerdere trappen. Echter zullen 

 slechts die overgangen waargenomen worden, welker lichtemissie binnen het 

 onderzochte spektraalgebied valt. 



2) Voor zoover ik kan nagaan schijnen mij de argumenten van Stark de 

 theorie van l^oiiu niet te weerleggen. — In verband hiermee vergelijke men: 



L. Vecjaui), i'ber die Lichterregung bei deu Kanalstrahlen, Aun. d. Phys. 

 52, p. 72—100, 1917. — (Zie ook noot ' ) op bl. '.n\ 

 ■■') Zie: H. Kavser, 1. e. p. 4.S7— 402. 

 *) .J. Stark, Ann. d. Phys. 51, p. 221, l'.tK!. 



Vergelijk ook: K. Gri.rrsciiER, Sitz. Ber. Bayr. Akad. IMKi, p. 125. 

 s) .J. Stakk, Ann. d. Phys. 52, ].. 2r);5, 2.5.5, i;tl7. 



