XI 



De hypothese van Rutherford, volgens welke 

 een atoom zou bestaan uit een positief geladen 

 kern waaromheen zich electronen bewegen, is in 

 de laatste jaren zeer vruchtbaar gebleken en 

 werd, ook in verband met de theorie der quant a, 

 op vele verschijnselen toegepast. Daarom wordt 

 gevraagd, de beteeken is en de waarde van deze 

 hypothese en de reeds gemaakte gevolgtrekkin- 

 gen te beoordeelen, en haar, zoo daartoe aanlei- 

 ding wordt gevonden, verder uit te werken, of 

 wel dienstbaar te maken aan de verklaring van 

 verschijnselen die tot nog toe niet uit dit oog- 

 punt werden beschouwd. 



Deze uitvoerige verhandeling heeft een zeer gunstigen indruk 

 gemaakt. Er blijkt uit dat de schrijver het onderwerp geheel 

 meester is en de uitgebreide daarop betrekking hebbende litte- 

 ratuur grondig heeft bestudeerd. Het overzicht dat hij daarvan 

 geeft, munt uit door duidelijkheid, en de wijze waarop hij de 

 verkregen uitkomsten beoordeelt en aanwijst in hoeverre zij nog 

 te kort schieten, getuigt van scherpzinnigheid en van een helder 

 inzicht in de moeilijke vraagstukken die zich op dit gebied 

 voordoen. 



Dat aan de theorie der quanta een ruime plaats is gegeven 

 en dat de problemen die op de licht-emissie en de spectra be- 

 trekking hebben, op den voorgrond zijn geplaatst, is gerecht- 

 vaardigd door de uitkomsten die Bohk, Sommerfeld en anderen 

 reeds hebben verkregen; de schrijver is terecht van meening 

 dat het hoofdvraagstuk moet zijn, de bewegingen in het atoom 

 te „quantiseeren", d. w. z. in aansluiting aan de theorie der 

 quanta vast te stellen welke van de volgens de gewone wetten 

 der mechanica mogelijke bewegingen in werkelijkheid zullen 

 voorkomen en welke niet. 



De nadruk wordt er op gelegd, dat vooralsnog de grond- 

 stellingen der quantentheorie met de klaesieke mechanica en 

 electrodynamica in strijd zijn. Zoolang het niet gelukt is, tot 

 «en goed samenhangende „quantenmechanica" te geraken, moet 

 men zich er mede tevreden stellen, bij het quantiseeren althans 

 een algemeenen vasten regel te volgen. Wat de schrijver in 



