XXIV 



de stabiliteitskwestie gezegde had meer naar voren gebracht 

 kunnen worden; en vooral behoorde de behandeling van de 

 meeste der in hoofdstuk I en hoofdstuk V genoemde problemen 

 minder beknopt te zijn. 



Na de inlevering in het einde van Juli 1917 zijn verder over 

 het behandelde onderwerp nog zeer vele artikelen verschenen. 

 Het was me echter niet mogeli.jk op deze alle acht te geven ; 

 slechts zeer weinige ervan zijn in de toevoegingen vermeld. Tot 

 de voornaamste van de nieuwere onderzoekingen schijnen me 

 te behooren de studies over atomen met meerdere ringen van 

 elektronen. Deze zijn begonnen met een artikel van Debye, 

 later gevolgd door werk van Vegard, Sommerfeld, Kroo (zie 

 bl. 160 — 162; verder heeft Epstein nog eenige onderzoekingen 

 gepubliceerd in Die Naturwissenschaften over het spektrum 

 van Helium). Deze onderzoekingen hebben voornamelijk betrek- 

 king op de verklaring der Röntgenspektra. — Vegard heeft ook 

 een voorloopig schema opgesteld van de bouw van alle elementen 

 van het periodiek systeem. Het is mij niet mogelijk geweest 

 hierop in te gaan ; alleen zijn in de ingelaschte § 28* eenige 

 kwesties besproken waarop men komt bij berekeningen over 

 dergelijke atoommodellen. Bij deze systemen met veel elektronen 

 zal men waarschijnlijk met groot succes gebruik kunnen maken 

 van de rekenmethoden der astronomische mechanika (reeksont- 

 wikkelingen der storingstheorie). Bij berekeningen over de spektra 

 blijken de storingen van de verschillende elektronen op elkaar 

 een belangrijke invloed te hebben ; het is wel mogelijk dat men 

 elke baan numeriek zal moeten uitwerken, om tot definitieve 

 resultaten te komen. 



Niet vermeld is een belangrijk artikel van N. Bohr : On the 

 Quantum Theory of Line-Spectra, waarvan het eerste gedeelte 

 (algemeehe theorie) in April/Mei 1918 verschenen is. Een groot 

 aantal problemen van de quantentheorie wordt hierin besproken; 

 enkele hiervan had ik zelf ook reeds nagegaan: l).v. het verband 

 tusschen de frequenties die men verwacht volgens de quanten- 

 theorie en volgens de klassieke theorie (Bohr, l.c. p. 15, 30; 

 zie beneden § 32), en de gewichtsfunktie die men bij statistische 

 problemen moet invoeren voor ontaarde systemen (Bohr, l.c. 

 p. 26; zie beneden § 41, G, IT). Bohr geeft verder vele be- 

 schouwingen over de ontaarde systemen, over de adiaba,tische 



