134 AAXIIANGSKL. 



gedachten te bepalen nemen wij aan dat zij door dien kring 

 heengaan in een richting passende bij die van den stroom i. 

 AVij kunnen de geheele ruimte in oneindig nauwe inductie- 

 buizen behoorende bij den stroom i', verdeelen en zoeken nu 

 vooreerst de bijdrage die één dergeUjke buis B voor de integraal 

 (24) oplevert. Zij s een der in die buis liggende krachtlijnen, 

 ds een element daarvan, en neem voor het volume-element dS 

 het gedeelte der buis dat tusschen de loodrechte doorsneden 

 begrepen is, die door de uiteinden van ds gaan. Dan is, als 

 men voor de loodrechte doorsnede d lo schrijft, 



dS = do) d l , 

 zoodat men de uitdrukking 



W dco M cos <y d l 

 over de geheele buis moet integreeren. Volgens de hoofdeigen- 

 schap der magnetische inductie is echter H' d co over de geheele 

 buis constant en volgens Stelling I (§ 4) is 



ƒ 



H cos fl d l 



nul, wanneer de lijn / niet door den eersten stroomkring omvat 

 wordt, en heeft zij de waarde i als dat wel het geval is. (Men 

 overtuige zich ervan, dat hier i en niet — i moet worden ge- 

 nomen.) Ten slotte vindt men dus voor de gezochte grootheid {24) 



JH 



a 10 



waarbij de integraal een .som voorstelt over de bij i' behoorende 

 inductiebuizen, en wel alleen over die, welke door den stroom 

 i omvat worden. Die integraal is dus niet anders dan wat wij 

 in § 5 de inductie door een opervlak, langs welks rand de stroom 

 i loopt, genoemd hebben. 



Door nu aan te nemen dat het magnetische veld H' in een 

 deel der ruimte waarin de stroom i loopt, als homogeen kan 

 worden beschouwd (en door verder H in plaats van H' te schrijven) 

 komt men gemakkelijk tot de in den tekst aangegeven uitdrukking. 



Men overtuige er zich weer van dat het algebraïsche teeken 

 hier goed is, als men onder O den hoek verstaat dien het met 

 den stroom i aequivalente magnetische moment met de mag- 

 netische kracht H maakt. 



