120 HET MAGXKTISME. 



De eerste optelling -ri'mcosï» geeft de component van de 

 magnetisatie in de richting der momenten van A, dr.s, als (f de 

 hoek is tusschen die momenten en de magnetisatie, 



M cos qj . 



Dus: 



U=— ^cfH^^nmcoscp, (74) 



waarhij de laatste som = M is, zoodat 



U=:-lcffi^^ (75) 



wordt. 



§ 30. Uit (75) en (69) volgt 



U=-l^^^ (76) 



welke uitdrukking hij het stijgen van T toeneemt. De toename 

 per eenheid van temperatuurverhooging is 



dU_5 cM^ 

 dT~6 ' & 

 of volgens (62) 



^ /c= ^ N k {n) 



2 m 2 



Hieraan heantwoordt een zeker deel in de soortelijke warmte, 

 dat hoven het CuEiE-punt niet meer voorkomt; dus maakt de 

 soortelijke warmte, als men het CuRiE-punt passeert, een sprong. 

 Uit (77) blijkt dat die sprong voor een ferromagnetisch element 

 gelijk is aan ^/j maal de soortelijke warmte bij constant volume, 

 die hetzelfde element zou hebben als eenatomig gas. 



Deze sprong in de soortelijke warmte is inderdaad waargeno- 

 men 1), hetgeen de mooiste bevestiging van de theorie van liet 

 moleculaire veld is. 



§ 31. Wij zagen in § 28 dat wij ons een stuk ijzer moeten 

 voorstellen als bestaande uit een conglomeraat van een groot 

 aantal kristallen, die elk voor zich magnetisch zijn, maar waar- 

 van de mngnetisaties, wanneer het stuk ijzer in zijn geheel on- 

 magnetisch is, over alle richtingen willekeurig verdeeld zijn. 

 Door een uitwendig magnetisch veld kunnen nu de magnetisaties 

 dier kristalletjes gewijzigd worden. 



') r. Weiss et P. X. Bi'X'K. Chaleur spócifique et cliamp moleculaire des 



siiljsluiicps ((MTomagiK'tiques, .1. do pliys. (4) 7 (1908), p. 249. 



