116 



HET MAGNETISME. 



Voor een lagere temperatuur maakt OL een kleineren hoek 

 met OA^. Daaruit volgt dat bij lagere temperatuur de verzadigings- 

 magnetisatie nadert tot Mo . In Fig. 31 stelt de kromme A B voor 

 hoe de verzadigingsmagnetisatie van de temperatuur afhangt. 

 Bij het absolute nulpunt wordt zij gelijk aan Mo . Het is dus 

 van belang de verzadigingsmagnetisatie bij lage temperaturen 

 te onderzoeken. 



Weiss en Kamerlingh Onnes i) hebben ijzer, nikkel, kobalt, 



magnetiet tot in vloeibare water- 



ridgneiipl Stof OndeiZOcht. 



Magnetiet bleek alleen in het 

 hoogste deel iets van de bere- 

 kende lijn af te wijken, nikkel 

 meer. De algemeene gang is in- 

 tusschen toch wel zooals de theorie 

 doet verwachten. 



Uit die proeven bij lage tem- 

 peraturen kan men Mo afleiden 

 en daarmee voor deze ferromag- 

 netische stoffen ook m leeren 

 kennen. 

 Uit het CuRiE-punt kan met behulp van (62) dan de constante 

 c van het moleculaire veld, en daarmede dus ook de grootte van 

 het moleculaire veld bij elke temperatuur, worden gevonden. 

 Bij willekeurige temperaturen worden de berekeningen op 

 grond van de boven gegeven algemeene vergelijkingen wat 

 ingewikkeld. Een tweetal aardige problemen verkrijgt men door 

 de temperatuur te nemen even boven of even beneden het 

 CuRiE-punt. 



§ 27. Denken wij eerst de temperatuur een weinig boven het 

 CüRiE-punt. Er is dan geen magnetisatie meer mogelijk zonder 

 uitwendig veld. Zij dit H. 



De magnetisatie wordt dan als volgt gevonden. Van de twee 

 vergelijkingen (57) en (54) waardoor « en q bepaald worden, 

 kan de eerste i^ebracht worden in den vorm 



rT 



Fig. 31. 



_mH , , (r) 



(63) 



') 1*. Wki.ss en H. Kamkiïlinuh Onnes. Ondcizoi-kinf^en ovei- de magneti- 

 satie bij zeer lage toni|ioiatiirpn. Veisl. Kon. A<acl., Fobi-. 1910, p. 7ü8; Conim. 

 Leiden No. 114. 



