lOÖ HET MAGNETISME. 



van Langevin i). Deze theorie houdt rekening met de warmte- 

 beweging der moleculen. Zij is dan ook in staat rekenschap 

 te geven van den invloed dien de temperatuur op de suscep- 

 tibiliteit van paramagnetische lichamen heeft. 



De moleculen van het lichaam worden als staafjes, elk met 

 het magnetisch moment m, beschouwd, die om hun middelpun- 

 ten kunnen draaien. Zoo nemen zij deel aan de warmtebewe- 

 ging. Men past dan de stellingen der statistische mechanica toe. 



Als een voorbeeld van deze laatste beschouwen wij allereerst 

 de snelheden der deeltjes van een één-atomig gas. Laat u, v, w 



de snelheidscomponenten zijn, E =^m (u2-|-?;'2 + ^") ^^ ^i" 



netische energie van een deeltje. Dan is het aantal deeltjes, 



waarvoor de snelheidscomponenten liggen tusschen m en m + c^w, 



-y en f -f- dv, lü en w -\- dw 



_E^ 



k T 

 Ce dudvdiü (wet van Maxwell) (39) 



Hierin is r de absolute temperatuur, en k eene constante, zoo- 



3 



danig dat — k t de gemiddelde kinetische energie van een mole- 

 cuul is. 



Laat nu het gas aan de zwaartekracht onderworpen zijn. Het 

 aantal deeltjes, waarvan de snelheden tusschen de zooeven ge- 

 noemde grenzen liggen, en tegelijkertijd de coördinaten tusschen 

 X en X -{- dx, y en y -\- dy, 2 en 2 -f" dz, is 



_E_ 



k T 

 Ce dx dy dz du dv dw , (40) 



als nu E de som is van de kinetische en de potentieele energie. 



Hier uit volgt b.v. dat de dichtheid van het gas naar boven 



afneemt evenredig met den factor 



Tïig h 



k T 

 e 



als m de massa van een deeltje, r; de versnelling van de zwaarte- 



kraclit en /i de hoogte voorstelt. 



Voor ronddraaiende deeltjes worden de formules iets meer 



gecompliceerd. Wij beschouwen nu de bovengenoemde magne- 



') P. Langkvin. Magnetisme et theorie (Jes tilectrons. Ann. chim. phys. (8) 

 5. p. 70, 1905. 



