HET MAGNETISME. 103 



moment tegengesteld aan de veldrichting. Voor één deeltje is 

 de component van het moment in de veldrichting 



_ _L :^_L H cos2 O- (34) 



4 m 



en voor de volume-eenheid is 



M = -4-'^H^^cos20z=_-i-^^H, . . . (35) 

 4 m 12 m 



daar cos- & de gemiddelde waarde -^ heeft. 

 Hieruit volgt voor de susceptibiliteit 



y. = --^N"^ (36) 



12 m 



§ 19. Intussclien is een van de onderstellingen, waarop de 

 verklaring van het diamagnetisme in de vorige § gebaseerd 

 is, moeilijk houdbaar. Namelijk deze, dat er voorgeschreven 

 cirkelvormige banen zouden zijn, in welke de electriciteit, dat 

 zijn dus de electronen, om de moleculen of atomen zou moeten 

 rondloopen. 



De onderstelde electronen zijn er wel. Immers, volgens de 

 voorstellingen die Rutherford en Bohr hebben uitgewerkt, 

 bestaat het atoom uit een positieve kern, waaromheen electronen 

 loopen. Deze electronen zijn echter, behoudens de krachten die 

 de kern en de andere electronen op elk van hen uitoefenen, 

 geheel vrij in hunne beweging. Intusschen kan de ver- 

 klaring van het diamagnetisme hiervoor pasklaar gemaakt 

 worden. 



Wij zullen dus hebben na te gaan hoe een atoom van Bofir 

 zich gedraagt in een magnetisch veld. Wij kunnen daartoe ge- 

 bruik maken van een mooie mathematische stelling. 



Wanneer een atoom zich bevindt in een magnetisch veld, dat 

 wij van nul af laten aangroeien, dan kunnen wij de beweging 

 van de electronen rondom de kern het best beschrijven, wanneer 

 wij een wentelend coördinatenstelsel gebruiken. 



Kies den oorsprong der coördinaten {x, y, z) in de kern, de 

 2 -as in de richting van H- Voer een tweede coördinatenstelsel 



