HET MAGNETISME. 



101 



waren wij in het bezit van eene uitgewerkte theorie over de 

 magnetisatie. Men kan het nu in deze richting een heel eind 

 brengen voor M'at betreft de diamagnetische hchamen. De para- 

 magnetische lichamen bieden veel grooter moeilijkheden. 



Voor het diamagnetisme is eene theorie gegeven door Wilhelm 

 Weber ^). Het ontstaan van een magnetisch veld brengt in een 

 cirkelvormigen geleider, waarvan het vlak loodrecht op de 

 krachtlijnen staat, een inductiestroom te weeg, waarvan de 

 richting tegengesteld is aan de bij de magnetische kracht passende. 



Bezat die geleider geen weerstand (zooals dat bij de supra- 

 geleiders van Kamerlingh Onnes bijna het geval is) dan zou 

 de eenmaal opgewekte inductiestroom voortdurend blijven 

 rondloopen. 



Dezelfde electrische krachten die aanleiding geven tot het 

 optreden van den inductiestroom in bovengenoemden geleider, 

 kunnen bij het opwekken van het veld de electriciteit aan het 

 rondloopen om de moleculen brengen. Daarbij denken wij dan 

 dat zich tegen dit rondloopen van de electriciteit om de mole- 

 culen geen weerstand verzet, zoodat deze stroomen om de moleculen, 

 zoolang zij niet door nieuwe inductie 

 gewijzigd worden, onverzwakt blijven 

 doorloopen. 



Geeft in Fig. 25 H de richting aan 

 van het magnetisch veld dat ontstaan 

 is, dan wordt door den pijl langs den 

 cirkel aangegeven de richting van den 

 opgewekten eiectrischen stroom. Deze 

 stroom is, wat zijn magnetische wer- 

 kingen betreft, aequivalent met een 

 magneetje, waarvan het magnetisch 



moment eene richting heeft, die tegengesteld is aan die van 

 H (Fig. 25). Eene verzameling van dergelijke stroomkringen 

 beantwoordt dus aan de eigenschappen die een diamagnetisch 

 lichaam verkrijgt als het in een magnetisch veld gebracht wordt. 



Berekening van het opgewekte moment. Laat het aange- 

 brachte veld de richting hebben van de Z-as; de magnetische 



Fig. 25. 



') W. Weber. Ueber den Zusammenliang der Lehre vom Diamagne- 

 lismus mit der Lehre von dein Magnetisnius und der Elektricitat. Pogg. 

 Ann. 87, p. 145, 1852. Ook in: Elektrodynamische Massbestimmnngen, 

 Leipzig, -1852. 



