HET MAGNETISME. 99 



Ten einde de component in zekere richting van het resulteerende 

 magnetisch moment te leeren kennen, kunnen wij van de 

 magnetische momenten van al die aequivalente 

 magneten de componenten in de richting van die \ ; f^, 

 lijn zoeken en deze (algebraïsch) optellen. Winnen ^ ^_-^ 

 b.v. in Fig. 24 de naar boven gerichte componenten ^ ^^ / 

 het van de naar beneden gerichte, dan is er een ^ , ! , 

 resulteerend magnetisch moment naar boven. / !\ ' 



Zijn de kringstroomen volkomen willekeurig ge- 

 richt, zoodanig dus dat er in de richtingen der 



. . Fif. 24 



magnetische momenten der aequivalente magneten ®' 



geen enkele voorkeur is, dan is er geen resulteerend magnetisch 

 moment. 



§ 17. De kringstroom kan in een rondloopen van één of 

 meer, stel van n electronen, alle met dezelfde lading e en dezelfde 



V 



snelheid v bestaan. Elk electron gaat per seconde ^r maal 



ZTc a 



door een vast punt van den cirkel. Dus 



n V e 



Uit (25) volgt dan 



2 TT a'- 



vn'=^neav (26) 



Men komt tot eene belangrijke gevolgtrekking, wanneer men 

 deze uitdrukking in verband brengt met het moment van 

 hoeveelheid van beweging dier electronen. Zij de massa van 

 een electron m. Dan is dat moment van hoeveelheid van 

 beweging : 



q=r nmai) (27) 



Dus 



q = ^-m (28) 



Dit verband tusschen het magnetisch moment en het moment 

 der hoeveelheid van beweging kan worden uitgebreid tot een 

 stelsel van deeltjes, elk door electronen omloopen, al hebben de 

 vlakken waarin dit plaats heeft, verschillende richtingen. 



