HET MAGNETISME. 97 



van de snelheden der bewegingen waarmede de electrische stroom 

 gepaard gaat. Wij kunnen ons n 1. voorstellen dat de stand van 

 alle deeltjes die aan deze bewegingen deelnemen, bepaald is door 

 de hoeveelheden electriciteit die van één of ander beginoogen- 

 blik af door een doorsnede van den eersten en den tweeden 

 geleider zijn gegaan. Deze hoeveelheden, die wij xi en x^ zullen 

 noemen, kunnen (met «) als coördinaten worden ingevoerd ; de 

 er bij behoorende snelheden xi en X2 zijn niet anders dan de 

 stroomsterkten ii en i^. 



In de vergelijking van Lagkange kunnen wij voor x achter- 

 eenvolgens nemen x'i, ^'2 en «; wij vinden dan de aan deze 

 coördinaten beantwoordende krachten Xi, X^ en A, die van 

 buiten af op het systeem moeten werken om den toestand, dien 

 men in het oog wenscht te vatten, te doen bestaan. Van de 

 drie krachten is A een koppel, terwijl X\ en X2 „electromotorische" 

 krachten zijn ; dit volgt hieruit, dat de producten van X\ en 

 X2 met veranderingen van 2-1 en a-o, dus met doorgestroomde 

 hoeveelheden electriciteit, arbeiden moeten voorstellen. 



Men vindt nu vooreerst 



Xx = -^^{LiH^ Ca [2), 

 dus, als wij steeds -ii ^ O willen houden, 



Als deze electromotorische kracht moet werken om de eerste 

 keten stroomloos te houden, mogen wij besluiten dat als zij 

 niet werkt, een stroom in de keten bestaan zal, en wel juist de 

 stroom die in gewone omstandigheden (als io er niet was) door 

 een electromotorische kracht gelijk en tegengesteld aan Xi zou 

 worden voortgebracht. Dit is de in {22) uitgedrukte uitkomst. 



Tot (23) komt men op dezelfde wijze. Eindelijk vindt men 



A ^= Qa — C il il . 



Om den draad ongetordeerd te houden is dus een uitwendig 

 koppel — Ciii^ noodig. Is dat koppel er niet, dan zal de torsie 

 ontstaan, die een gelijk en tegengesteld koppel bij afwezigheid 

 der stroomen zou teweegbrengen. 



