HET MAGNETISME. 91 



waarde van s voor r ^= a is. Dus, als men weer tot de tijd- 

 integralen overgaat, en den totalen stroom in den sluitdraad 

 door / voorstelt 



(T 



of volgens (15) 



Iio — ~(Ua^^-C-0 (16) 



Hiermede is het doel bereikt als wij nog bedenken dat wegens 

 de onsamendrukbaarheid der electriciteit / gelijk moet zijn aan 

 den stroom door de volle doorsnede van den ijzerdraad, dus, als 

 men w^eer van (15) gebruik maakt, 



1=271 r Srdr = — ~7TiUa^-+7ra'^C. 

 J o 4 



Substitueert men dit in (16), dan krijgt men een vergelijking 

 waaruit C kan worden opgelost. Ten slotte, als men nog in plaats 

 van (7 den weerstand 



n a-a 



van den ijzerdraad invoerd, gaat (15) over in 



s=lir_ir!+l!fi+l^-] (17 



nw l '2 a- 4 w -\-iv J V 



In de as van den ijzerdraad heeft deze stroom derhalve de 

 positieve, aan den buitenkant van den draad heeft hij de negatieve 

 richting. Er heeft dus in den draad een rondstroomen der electrici- 

 teit plaats. 



§ 12. Maxwell i) heeft doen zien dat de krachten die op 

 gemagnetiseerde lichamen werken, kunnen worden opgevat als 

 voortvloeiende uit spanningen (eventueel drukkingen) in het 

 omringende medium (de aether of een vloeistof of gas zonder 

 merkbare magnetisatie). Die spanningen of drukkingen zijn op 

 verschillende wijzen te ontbinden, wellicht het eenvoudigst in 

 (Fig. 18): 



a. een normale druk -^ H^ per vlakte-eenheid ; 



') J. C. Maxwell. On Physical Lines of Force. Phil. Mag. (4) '21, p. '161 

 1861. Scientific Paper? 1, p. 451. 



