90 HET MAGNETISME. 



vermenisvuldiiid met Idr. Is verder de stroom, d.w.z. de stroom- 

 sterkte in een oneindig dunnen lengtevezel, gedeeld door de 

 loodrechte doorsnede van dien vezel, s op den afstand r van de 

 as en s' op den afstand r^dr, dan heeft men, als <t het ge- 

 leidingsvermogen van het ijzer is, s^=oE, s'^=oE', zoodat 



- (s — s') gelijk moet zijn aan de afname per tijdseenheid van 



M, vermenigvuldigd met dr. 



Wat wij willen bepalen is echter niet de electriciteitsbeweging 

 op één bepaald oogenblik, maar de geheele stroom die door 

 het verdwijnen der magnetisatie wordt opgewekt. Daarom voeren 



wij de integraal jsdt in, uitgestrekt over het te beschouwen 



tijdsverloop. Noemen wij deze S en behoort op dezelfde wijze 

 *S' bij den stroom s', dan volgt uit het zooeven gezegde dat 



- {S — S') gelijk is aan de geheele vermindering van M, vermenig- 

 vuldigd met dr. Dus, als men S — S' door — ;7~^^' vervangt, 



r- dr = pr dr, 



a dr 



waaruit volgt ' 



S= — y(^<>r2+C (15) 



Om de integratieconstante te bepalen moeten wij stelling II 

 toepassen op een kring waarvan de sluitdraad deel uitmaakt, 

 b.v. langs dezen draad van het middelpunt van het bovenvlak 

 van den cilinder naar het middelpunt van het benedenvlak 

 (positieve richting in den draad) en dan in het ijzer, vlak langs 

 het oppervlak, van het laatste punt naar het eerste terug, volgens 

 een weg die uit een straal van het grondvlak, een beschrijvende 

 lijn en een straal van het bovenvlak is samengesteld. Daar 

 buiten het ijzer geen magnetische inductie bestaat, moet de 

 „electromotorische kracht" voor dezen kring nul zijn. 



De bijdrage van den sluitdraad tot deze electromotorische kracht 

 wordt gevonden door de oogenblikkelijke stroomsterkte met den 

 weerstand iv te vermenigvuldigen en voor de bijdrage van het 



overige deel van den kring kan men schrijven -Sa, als Sa de 



