HET MAGNETISME. 



89 



Buiten den draad verdwijnt het veld geheel en er binnen wordt 

 de magnetische inductie gelijk aan de in (14) gegeven magnetisatie 

 M. Daar van deze tenslotte niets overblijft, bepaalt (14) de ver- 

 mindering die de inductie door den schok ondergaat. 



Om nu de door deze vermindering teweeggebrachte inductie- 

 stroomen te bepalen, vestigen wij de aandacht op de electrische 

 kracht, aan welke in elk punt de stroom evenredig is. Is de 

 draad zeer lang in vergelijking met zijn dikte, dan is de inductie- 

 stroom in het grootste deel der lengte evenwijdig aan de as 

 gericht. Nabij de einden kan ook een electriciteitsbeweging van 

 de as af of daar naar toe bestaan. De afstand over welken dat 

 het geval is, hoewel klein tegenover de lengte, zal groot zijn 

 in vergelijking met de dikte van den cilinder ; de radiale stroom 

 vindt dus een veel breederen weg dan de longitudinale en zal 

 een veel kleinere electrische kracht dan deze laatste vereischen. 

 Op dezen grond zullen wij van de radiale electrische kracht 

 afzien, terwijl wij van de longitudinale aannemen dat zij in alle 

 punten van een lijn evenwijdig aan de as even groot is. 



Als positieve richting kiezen wij die, in welke de ijzerdraad 

 door den oorspronkelijken stroom i werd doorloopen, in Fig. 17 

 dooreen pijltje aangewezen; op de plaats van dat pijltje is dan 

 de magnetisatie loodrecht op het vlak der teekening naar achteren 

 gericht. Wij stellen verder de lengte van 

 den draad door l voor, den straal der 

 doorsnede weer door a en den afstand van 

 een willekeurig punt tot de as door r. De 

 electrische kracht E zal een functie van 

 dien afstand zijn. 



AVij passen nu vooreerst stelling II toe 

 op een langen en oneindig smallen recht- 

 hoek zooals men dien in de figuur rechts 

 van de as ziet; wij gaan langs den omtrek 

 in den zin der beweging van de wijzers 

 van een uurwerk, d.w.z. in een richting 

 passende bij die van de magnetisatie M. 

 Als de beide lange zijden op de afstanden 

 r en r H- d r van de as liggen en aan die 

 zijden de electrische kracht de waarden E en E' heeft, is de in 

 de stelling genoemde „electromotorische kracht" {E — E')l; dit 

 moet gelijk zijn aan de vermindering van M per tijdseenheid, 



V\g '17. 



