HET MAGNETISME. 



coaxiaal met den ring, dan geeft deze cirkel overal de richting 

 van H en B aan. H wordt gevonden door toepassing van stel- 

 ling I, n.1. als / de omtrek van den cirkel is, is 



; H = n i, 



dus 



,tt n 



H = -r ï, en volgens (9) B =: '-^ 



l 



(10) 



(11) 



waarbij wij nu, overeenkomstig de opmerking in den aanhef 

 van deze §, maar handelen alsof voor ijzer een bepaalde u geldt. 

 § 9. Laat in den ring een nauwe spleet zijn aangebracht, 

 begrensd door twee vlakken loodrecht 

 op den omtrek (Fig. 14). De wijdte 

 der spleet zij 6 ; wat er van den om- 

 trek van den cirkel overblijft l. De 

 ind actielijnen blijven dooi' de spleet 

 ongewijzigd doorloopen, B is in de 

 spleet even groot als in het ijzer, ge- 

 lijk uit (6) volgt. Nu is in het ijzer 



in de spleet H = B. Stel- 



H 



B 



A* 



ling I geeft dus 

 l 



/* 



B + 6 B = 



n t. 



(12) 



Fier. 14. 



waaruit volgt 



jU n 



B = ^i^i, : . . . . (13) 



welke uitdrukking tevens de magnetische kracht in de lucht- 

 spleet aangeeft. 



Wij kunnen ook eens denken dat 

 wij den ring van Fig. 13 op een 

 bepaalde plaats vernauwen (Fig. 15). 

 De inductielijnen bezitten deze eigen- 

 schap, dat zij liefst zooveel mogelijk 

 in het ijzer blijven loopen. Zij wor- 

 den dus in het vernauwde gedeelte 

 sterk opeen gedrongen. Denkeu wij 

 nu op de plaats van deze vernauwing 

 een luchtspleet, dan zijn ook hierin Fig. 15. 



