86 



HET MAGNETISME. 



binnenste van den klos geheel vult). De loop van de inductie- 

 lijnen blijft bijna ongewijzigd. In het 

 ijzer moeten wij echter tusschen 

 B en H onderscheiden. Wij zullen 

 dit niet nader vervolgen, maar ons 

 nog even afvragen, hoe is het ge- 

 steld met B en H als draadklos en 

 j kern vervangen zijn door een (even 

 sterken) stalen magneet. De mag- 

 netische kracht buiten den magneet 

 is dan dezelfde als in het geval 

 van klos met kern. Hoe is het 

 echter met de magnetische kracht 

 binnen den magneet? 



Is de magnetisatie overal dezelfde, 

 zoodat de aequivalente verdeeling 

 alleen bestaat uit noord- en zuidmagnetisme aan de eindvlakken, 

 dan zien wij onmiddellijk dat H binnen den magneet eene richting 

 heeft tegengesteld aan de magnetisatie (zie Fig. 12). Voor een 

 niet te korten magneet is deze magnetische kracht intusschen 

 betrekkelijk klein, zoodat wij zien, dat B wel is waar kleiner is 

 dan M, maar toch nog dezelfde richting heeft als M. De inductie- 

 lijnen kunnen dus zeer wel continu rondloopen zooals door de 

 solenoidale verdeeling vereischt wordt. Met de magnetische 

 krachtlijnen is dat integendeel niet het geval. 



Niettegenstaande in het staal van den permanenten magneet 

 een H optreedt, die zelfs tegengesteld is aan de magnetisatie 



(ontmagnetiseerende kracht), blijft 

 toch de magnetisatie bestaan Dit is 

 wel een zeer duidelijk voorbeeld dat 

 in staal M niet als in zwak paramag- 

 netische lichamen evenredig aan H 

 en daarmee geHjk gericht is. Voor 

 het onderhouden van eene magnetisatie 

 in staal is de aanwezigheid van een 

 magnetische kracht niet noodig. 



Beschouwen we nu een ijzeren ring 

 (Fig. 13), geheel bedekt met windingen 

 waarin een electrische stroom / loopt 

 Het aantal windingen zij //. Trekt men in het ijzer een cirkel. 



I-ig. -13. 



