84 



HET MAGNETISME. 



oorzaak en gevolg denken. Wij kunnen ons n.1. voorstellen 

 dat de magnetische kracht H iets voortbrengt, dat door de mag- 

 netische inductie B bepaald is. Wij hebben de eenheden zoo ge- 

 kozen dat in den aether dan B = H wordt. 



In een lichaam hebben wij te doen met den aether en boven- 

 dien met materie. Dan is de opgewekte magnetische inductie 

 grooter dan H, of eventueel (in diamagnetische lichamen) kleiner. 



Het verband tusschen B en H hangt samen met het verband 

 tusschen de magnetisatie M en H. Dit verband tusschen M en H 

 is in vele gevallen ingewikkeld. 



In eenvoudige gevallen is M evenredig met H en in dezelfde 

 richting. Voor eene stof als b.v. ijzer geldt dit alleen, en dan 

 nog slechts in bepaalde gevallen (zie verder in deze §) voor 

 kleine waarden van H, bij groote niet meer. 



In Fig. 10a is voor het geval dat M evenredig is aan H, de 



Fiff. 106. 



Fig. lOa. 



waarde van M als functie van H door de rechte lijn Oh voor- 

 gesteld, zoodat ah de magnetisatie is, die bij de magnetische kracht 

 Oa behoort. Het is dan gemakkelijk in de dezelfde figuur B 

 als functie van H voor te stellen. Volgens verg. (3) behoort 

 b.v. bij de magnetische kracht Oa een inductie, die men vindt 

 door ac ^: ah -\- Oa te maken Zoo krijgt men de lijn Oc die 

 voor elke waarde van de magnetische kracht de inductie geeft. 



Uit M — ;^ H (8) 



(x constante) volgt, zie verg. (3) : 



B = (1 + X) H 



of 



B 



H 



(«) 



als /< = 1 ~\- ■/■ . 



Fig. 106 geldt voor diamagnetische stoffen, voor welke x negatief 



