§ 5.] DE TH1^:()K1K VAN RUÏHEKFÜRD. 21 



dieke funktie van het atoom nummer te zijn, wat de periodi- 

 citeit der chemische eigenschappen ten gevolge heeft i). 

 h) Het zichtbare spektrum, dat vermoedehjk ook met de buitenste 

 elektronen samenhangt -). 



c) Foto-efektrische eigenschappen, ionisatie, enz., eveneens aan 

 de buitenste elektronen toe te schrijven. 



d) .Het Röntgenspektrum, dat aan de binnenste elektronen te 



danken is, en dat geen periodiciteit vertoont, doch moiiotoon 

 van element tot element verandert •"'). 



(3) Ue krrn van oen atoom schijnt een zeer ingewikkelde 

 struktuur te bezitten, waarover zoo goed als niets bekend is. 

 Vermoedelijk is de kern opgebouAvd uit i)Ositief geladen deeltjes 

 (alpha-deeltjes of Helium-kcrnen (?)), en uit elektronen ■^). 



Door do struktuur van do kei'ii worden bepaald: 



a) J)o massa van de korn, on dus hot atoomgowicht van 

 iK't olemont (afgezien van de zeer kleine bijdrage der elek- 

 tronen) öj. 



b) De radioaktieve eigenschappen, welke verklaard worden uit een 

 uiteeiiviillen van de kern. 



Zendt do kern van een atoom een alpha-deeltje uit, dan gaat 

 het atoom over in een ander waarvan het atoommt/mmer 2 lager 

 is, terwijl het atoomgewicht tennaastenbij met 4 afneemt "). Bij 

 uitzending van een beta-deeltjc (een kern-elektron) neemt het 



[') Zie hierover het in § 28* geciteerde artikel van Vegard.] 



2) Zie hierover: Hoofdstuk UI, i< 17, slot |en § 28*.] 



') Over de elektronen tusschen de buitenste en de allerbinne'nste is weinig 

 bekend. Ze zijn o.a. van belang voor de verstrooiing en de remming van alpha- 

 en beta-deeltjes. 



^) 7Ae: N. Eoiir, Phil. Mag. 26, p. 500, 191.3; E. RuTiiKiiioKii, Thil. Mag. 

 27, p. 495, 1914; K. Fajans, Pliys. Zeitschr. 16, p. 485, 1915. 



') Het atoonigewicht is bij benadering gegeven door de formule: 



yl = 2 . Z + Z'^/löO plus een grillige deviatie-funktie 



waarop ik gekomen ben door een opmerking van Prof. Eiirknkkst. 



Het atoomgewicht is echter niet eenduidig door liet atoomnunmuT Itepaald 

 (zie onder (4): isotopen.) — Bij de elementen Ar—K, Go— Ni, Te-^J verandert 

 het atoonigewicht in tegengestelden zin als het atoomnummer. 



".) Het atoomijewicht van het element neemt af met het atoomgewieht van 

 Helium, plus een bedrag dat in ver1)and staat met de uitgezonden energie. 

 Zie hierover: Pt. Swinne, Phys. Zeitschr. 14, p. 145, 191.'); K. Fajans, Phys. 

 Zeitschr, 16, p. 459, 1915. 



