172 SYSTEMEN MET MEERDERE ELEKTRONEN. [§ 2^*. 



koordinatensysteem invoeren, dat b.v. ronddraait met de hoek- 

 snelheid wo van de tweede ring. Ten opzichte van dit koordi- 

 natensysteem is de gemiddelde beweging van de elektronen der 

 tweede ring nul : het buitenste elektron heeft de hoeksnelheid 

 ^3 — "^2 • Men ziet gemakkelijk in, dat onder den invloed van 

 de afstooting van het buitenste elektron, welke van de orde 1/i^^ 

 is, elk elektron van de tweede ring een kleine ellips moet be- 

 schrijven, met de frequentie '/~-(o^ — w^ ; de fazen dezer bewe- 



2 TT 



gingen verschillen voor de opvolgende elektronen _ i). Aan den 



anderen kant blijkt de invloed van de tweede ring o}) het Inii- 

 tenste elektron veel geringer te zijn; doordat deze ring 7 elektronen 

 bevat, hebben de storingen een zeven maal zoo groote frequentie 

 en zijn ze eerst van de orde RH Bi . Analoge opmerkingen 

 gelden met betrekking tot de eerste ring. 



Om deze storingen te berekenen lijkt het mij het beste de 

 methode der onbepaalde koefficienten te gebruiken. Men ont- 

 wikkelt de bewegingsvergelijkingen in reeksen, en substitueert 

 dan voor do koordinaten der elektronen reeksontwikkelingen 

 van den vorm : 



Vi z= 7? + « cos {Qi — Qii) + 



waarbij men het aantal der termen kan kiezen in verband met 

 de storingen die men in rekening wil In-engen, en met de nauw- 

 keurigheid die de berekening vereisclit. De R'a zijn de stralen 

 der gemiddelde cirkelbanen : de (/h de „mi(ldelV)are anomalieën" 

 der elektronen-), niet de frequenties (niiildelbare bewegingen): 

 i"i, 10-2, oj:> : de u'h en fJ's zijn konstanten. \'oeg( men dov.o uit- 

 (li'ukkingen in de dp nul hei-leiile N-eruclijkingeii in. en stelt men 

 de konsianle geclecHcn en de koellieieiilen <ler verseliillende 

 goniometrisclie tonnen gelijk nul, dan vindt men vergelijkingen 

 voor doz(> onbekendon. Hierbij komen nog de drie (juantonvoor- 

 waarden (zoixlor welke het probleem onbepaald zou zijn), die 

 een andoren vorni krijgen dan eerst: oj) grond van de algomeene 

 vergelijking van bl. 17 luiden ze: 



') Men iiiiii'l liiciliij iL'ki'iiiii^ lioinlcn nut il<' ('oriol/s-knwUU'w, daiir met een 

 rotecrend kdordinatensystecni gewerkt wordt. 



-) f/\\ lieef't betrokkint;- op liet buitenste elektron. 



