§ 28*.] SYSTEMEN MH:T MEERDERE ELEKTRONEN. 17 



L 

 2 



<? 



1 Tï 



.- / dQ}- . "^ /)/ -j' = ///.. , of :=:ni- in de oe])i'uikte eenheden. 



2 TT J i ^ Qk 2 7r 



Berekent men deze uitdrukkingen, dan krijgt nien behalve de hoofd- 

 term (O R^, termen welke de storingskoefïicienten «, [^ . . . bevatten. 



Berekeningen hierover heb ik onderhanden ; door hun groote 

 bewerkelijkheid is het mij echter nog niet gelukt ze tot een 

 einde te brengen. 



Een bizonderheid dient hier echter nog vermeld te worden: 

 de periode en de grootte van de storingen hangt er van af of 

 de bewegingsrichting van het buitenste elektron dezelfde is als 

 die van de binnenste ringen (voorloopig onderstellende dat de 

 twee l)innenste ringen steeds in dezelfde richting rondloopen) of 

 er tegengesteld aan is. Dit lieeft tengevolge dat men voor elke 

 waarde van n twee bewegingstoestanden, en dus twee termen van 

 de spektraalformule vindt. Het is mogelijk dat dit de verklaring 

 zou kunnen zijn van de dupliciteit der P-termen, welke de dupli- 

 citeit van de hjnen der hoofdreeks van Natrium veroorzaakt. 

 Over cTe orde van grootte van het verschil kan ik echter nog 

 niet oordeelen ; uit de voorloopige berekeningen lijkt het mij 

 grooter te worden, dan met de waarnemingen zou ovef eenkomen. 



Bij deze berekeningen zal ïuen verder nog in aanmerking 

 moeten nemen: de beweging van de atoomkern (tenminste bij de 

 lichtere elementen) ; de relativistische korrekties en de magnetische 

 werkingen die de elektronen op elkaar uitoefenen. Wat de rela- 

 tivistische korrekties betreft, deze lijken me van dezelfde orde 

 van grootte te zijn als bij het waterstof-atoom. Ze zijn wel groot 

 voor de beide binnenste ringen, maar de invloed hiervan valt 

 grootendeels weg, doordat men slechts de verschillen l = ^ — Ig 

 behoeft te kennen. Met de magnetische werkingen zal het ver- 

 moedelijk evenzoo zijn. (Zie in verband hiermee ook het onder- 

 zoek van SoMMERFELD, vemield in § 28.) Neemt men de rela- 

 tivistische en de magnetische korrekties in aanmerking, zoo 

 wordt de berekening zeer veel lastiger, doordat de o}) bl. 168 ver- 

 melde eigenschap dan niet meer geldt. 



Men kan nu verder nog aannemen dat de banen der elektronen 

 elliptisch zijn, of dat ze niet alle in één plat vlak liggen. Wat het 

 eerste betreft, elliptische banen zullen aanleiding gewQw tot groote 

 moeilijkheden bij de berekening, daar de door de quantenformules 



