106 



PROBLEMEN DIE BETREKKING HEBBEN 



[§ 20. 



Polarisatie-toestand der lijnen. 



Volgens hetgeen in § 16, bl. 76, meegedeeld is, wordt de vol- 

 gende regel aangenomen : 



a) is \n's — n"^ even, dan zijn de trillingen van het licht pa- 

 rallel aan de 2;-as (dus parallel aan de magnetische krachtlijnen); 



b) is 7i':i — n"s\ oneven, dan zijn de tiillingen cirkulair; de 

 cirkels staan loodrecht op de s-as. 



Lichtstralen die in de richting der })usitieve 2-as worden 

 uitgezonden (dus in de + richting der magnetische kracht) zijn 

 rechts cirkulair gepolariseerd als n'3 — vz/'s negatief is; Unks cir- 

 kulair in het tegenovergestelde geval (Zie tig. 5). 



Voor de binnenste drie lijnen is dit in overeenstemming met 

 de klassieke theorie. 



AV 



i 



av 



■^H 



>■ — A • •■ ' + A <■ 



(;/',> ;/j) («"3<«'3> 



Fig. f). Splitsing van een spektraallijn door 



een magnetisch veld. Normaal triplet. 

 De pijltjes geven de richting der liclittrillin- 



gen aan. — H = richting der magnetische 



krachtlijnen. 

 üe spektraallijn niet de grootste frequentie 



(in dl' figuur: rechts) is links cirkulair 



gepolariseerd. 



II. Men kan zicli afvragen of een betere overeenstemming 

 tè bereiken is, indien men den term met /^ niet verwaarloost i). 

 Het blijkt dat in dit geval de quantenformules wel eenigszins 



sciii;n-1),m K-eHekt). Vergelijk: 11. M. Kunkn, Das Lcuclitfii der (iase uud Dampte 

 (Braunschweig l'.li;5), p. 288 (hier is ook verdere literatuur opgegeven); en 

 Tm. v. LiiinjizicN, Arch. Must'e Teyler ( I I I 2, p. 1<>">. I'.MI 

 ') Vergelijk A. Summkkkici.h, Phys. Zeitschr. 17, 1>. ;")(>■'), IIMC. 



