112 l'üor.LKMKX T)I1': i;i':TRKk'KI\(; ITKimEN [§ 20. 



BoiTR iieoint aun dat bij aanwezigheid van een niagn. veld 

 de gewone eniissie-foiiiiiile vervangen moet worden door: 



« — « ;- 



'■= /, ±2,-r- 



Volgens deze formule zou steeds het normale triplet moeten 

 optreden. ' 



Herzfeld maakt van verschillende onderstellingen gebruik, 

 en berekent het etfekt zoowel voor het model van Bohr als voor 

 dat van J. J. Thomson en van F. Hasenohrl i). 



4) Over den invloed van de relativistische termen op het 

 ZEEMAN-effekt zie men § 23, II. 



5) Over den invloed van een imcendig magnetisch veld o]) de 

 ])eweging der elektronen zie men: hoofdstuk IV, § 28 (bl. IT)!^)) 2^. 



G) Het Inv&i'se ZEEMAN-eJè^;^ 



Op grond van de hypothese omtrent de absorptie van licht 

 (zie bl. 35), zal het z.g. „inverse ZEEMAN-effekt" (de invloed van 

 een magnetisch veld op een absorbtie-spektrum) geheel moeten 

 overeenstemmen met den invloed op het emissie-spektrum, dus 

 met het direkte ZEEMAN-effekt. (Het is mogehjk dat de kwestie 

 van den polarisatie-toestand der Hjnen hierbij nog een bizonder 

 onderzoek verlangt.) 



7) Men vergelijke ook Noot II bij § 37 over den invloed van 

 het aanzetten van het veld o\> de beweging der elektronen. 



') F. Hasenöhri,, Phys. Zeitschr. 12, p. 931, 1911. 



*) Deze invloed is ter sprake gebracht door H. G. S'FANr.EV Ai.len (Phil. 

 Mag. 29, \). 40, 140, 1915), welke aannam dat de kern van het atoom een mag- 

 netisch moment zou bezitten, en door A. SümmerI'I-ij) (Sitz. Ber. Bayr. Akad. 

 1916, p. 166) bij een onderzoek over het effekt van een elektronenring dicht om 

 de kern oji de beweging van een meer naar buiten gelegen elektron. 



