§ 21. INVLOED VAN EEN ELEKTRISCH VELD 

 ■ OP DE SPEKTRAALLIJNEN (THEORIE VAN HET 



STARK-EFFEKT) i). 



Over de splitsing der spektraallijnen door een elektrisch veld 

 zullen hier slechts enkele opmerkingen gemaakt worden; voor 

 de nadere uitwerking wordt verwezen naar de oorspronkelijke 

 artikelen van Epsteix en Schwarzschild. 



De behandeling van het probleem wordt het eenvoudigste als 

 men het volgende (parabolische) koordinatenstelsel invoert: als 

 as van het systeem (2-as) dient de richting van het elektri- 

 sclie veld E; door deze as l)rengt men meridiaan vlakken, wier 

 azimutli bepaald is door een hoek (p. In deze meridiaanvlakken 

 wordt de ligging van een punt beschreven met de koordinaten 

 I en 7;, welke met de cilinderkoordinaten z en o verV)ondcn zijn 

 door de vergelijking: 



Voor de funktie van Hamilton, uitgedrukt in deze koordina- 

 ten, wordt gevonden : 



^= 2m7FT^) [i^"^+^^'/^+V(^'-' + ^^-')- ■ 



— 4 m e J5; — 7/1 e E (|i — ?/*) I ((>0) 



Hierin zijn de variabelen te separeeren, zoodat men de faze- 

 integralen kan berekenen. Epsteix komt tenslotte voor de oni^rgie 

 tot de formule : 



') Een voorloopige theorie is ofegeven door N. Bniii;, IMiil. Masf. 27, p.' ')0(j, 

 1914. Volledig uitgewerkt is het probloeiu iloor P. S. Ki-stkin, Ann. d. IMiys. 

 50, p'. 4S9, li)l(; (zie ook Ann. d. Phys. 51, p. IHo, li)l(;i en door K. Sciiwak/- 

 sciiii.ii, Sitz. Ber. Berl. Akad. li»HJ, p. f):')!], — Men vergelijke ook een opmerking 

 van E. ^VAFiBiR.i, Verh. Deiits.h. Phvs. Ges. 15, p. 1259, 1913. 



8 



