118 PKÜBLEMEN DIE BETKEKKINÜ HEBBEN [§ 22. 



\'cr(ler wordt iio»; aangenomen dat tussclien de middelbare 

 bewegingen der drie (J's geen lineaire betrekkingen be.staan. 



Het „gestoorde" probleem, bepaald door de funktie (73), kan 

 dan op dezelfde wijze behandeld worden als in § 20, III gedaan 

 is ; men komt tenslotte voor de energie tot de formule : 



« =: K (P) = «o (Pi P2 Ps) - 2 ''^''o (Pi P2 Ps) + 2^ + . . (74) 



'*/'o is de gemiddelde waarde van het moment van hoeveelheid 

 van beweging ^>i;. van het elektron. — De vierde intensiteitskon- 

 stante P4 {^= J^/) is het totale moment van het geheele systeem '). 



Als funktie' der (juantengetallen geschreven wordt de energie- 

 formule : 



« = «o (ril ^2 ïis) — ih II ^ . h n| ^ „ . . • • • ('4a) 



Hieruit volgt voor de spektraalformule : 



=^ i'o — enz (75a) 



Voor tle (hskussie tlezer iormiüe wordt naar het boven aan- 

 gehaalde artikel verwezen. Hier worden sleehts de volgende 

 punten vermeld: 



1) Is 11.1 -= ii".i = O, «laii is de uitgezonden frequentie: 



if -:= i-'q (76a) 



2) Is ii'i =^ ii".\ ^ O, dan vindt men : 



'^'^-''^ 2rrA ^"^^'^ 



De oorspronkelijke lijn /'o wordt dus naar weerszijden begeleid 

 door equidistante satellieten. Dergelijke systemen zijn waargeno- 

 men in de absorbtiebanden van sommige gassen, ]).v. waterdanq) -), 



3) Is n\ ^n"4, zoodat men de algemeene formule (75a) houdt, 



') Vergelijk bl. (JO, opmerking J [en bl. 71]. 



*) Zie o.m. Eva von Bahr, Verh. Deutsch. Thys. Ges. 15, p. 780, 1150, 19i;j; 

 H. Rubens & G. Hbtïnicr, Sitz. Rer. Berl. Akad. p. 1(J7, l'.tlG. 



Voor de struktuur dezer absorbtiebanden is het eerst door N. Hjükrum een 

 theorie opgesteld (Nernst-Festschrift, p. it.S, 1912); B.iicriuim nam hierbij aan dat 

 het moiekuul een trillende resonator droeg, welke liet licht uitzond. — Zie in 

 verband hiermee het geciteerde artikel van Biirgkrs. [Vergelijk ook beneden 

 opmerking 4.J 



