§ 22.] Or DE BEWE(ilNCi VAN EKN EXKKJ, Kl-KKTRüN. 121 



maxima in de sekundaire l)aud) vergelijke men de geciteerde 

 artikelen. 



Het is me niet gelukt een quantentheoretisch model te vinden 

 dat deze banden op de góéde plaats geeft. Men zou natuurlijk 

 het eerst denken aan een tweeatoraig molekuul, waarvan de 

 atomen volgens hun verbindingslijn kunnen trillen, terwijl het 

 geheel een rotatie uitvoert, juist zooals in de theorie van Bjerrum. 

 Men kan dan zoowel de trillingen als de rotatie quantiseeren ; 

 beide bewegingen zijn geheel onafhankelijk van elkaar, en de 

 formule voor de energie wordt: ') 



7 1 it'2 "' o\ 



Hieruit volgt de s[)ektraalformule : 



i; = {ni' — rti") ri + 



Sjc^A 



De eerste term geeft het centrum van de band, en de boven- 

 tonen; de tweede, van de rotatie afkomstige, term kan echter 

 geen volledig stel equidistante satellieten geven : stelt men 



h 7 1 ■• 1 1 -^ " 



= rt, dan zijn de waarden van 



Stt'^A ' ' d ' 



AL= O, 1, ^ 3, 4, 5, *, 7, 8, 9,... 



hierin ontbreken : 2, 6, . . . . 



Het l)oven besproken model schijnt me daarentegen wel ge- 

 schikt voor de theorie van de bandenspektra.] 



' ) Deze quantiseering is reeds aangegeven door E. C. KiiMni.i:, IMiys. Kev. 

 VliJ, p. 701, 1916. Kk.müM'; onderstelt echter dat de absorbtie van lielittrillingen 

 op de klassieke wijze geschiedt (evenals in de tweede quantentheorie van Pi.anck). 



-) Daar het traagheidsmoment van het molekuul om de figuuras gelijk nul 

 sresteld ma<r worden, heeft men slechts te' doen met rotaties om een dwarsas; het 

 moment van hoeveelheid van beweging hiervoor is gelijk aan: i/.,Iii2:r^ zoodat 

 de energie van de rotatie is: 



f'.R =■ '— 



{A = traagheidsmoment van het molekuul om de dwarsas.) 



