§ 30.] SYSÏEMKN MET MEERDERE ELEKTRONEN. 185 



o|)ncinie of afgifte van een of meer elektronen ; liet aantal dei- 

 elektronen dat opgenomen of afgegeven kan worden hangt ver- 

 moedelijk nauw samen met de konfiguratie van het elektronen- 

 systeem om de kern. Enkele onderzoekingen hierover zijn door 

 BoHR gedaan; 4:ot bepaalde theoretische resultaten is hij echter 

 niet gekomen (evenmin voor de kwestie der chemische valen- 

 tie, die misschien verband hiermee houdt), i) 



2) Van groot belang zal het atoommodel van Rutherford en 

 BoHR zijn voor de theorie der gassen en van de toestandsver- 

 gelijking. Het schijnt tenminste principieel mogelijk om voor 

 eenvoudige gassen zooals Waterstof en Helium theoretisch de 

 bouw en de afmetingen der molekulen aan te geven, zoodat men 

 de attraktie tusschen de molekulen, hun volume, enz., als bekende 

 grootheden kan beschouwen, en met behulp daarvan de toe- 

 standsvergelijking van het gas zal kunnen opstellen. 



Wat het volume betreft, het is duidelijk dat men niet langer 

 de molekulen mag beschouwen als harde elastische bollen of 

 ellipsoïden; de theorie van de botsingen der molekulen zal nu 

 op een anderen grondslag gebouwd moeten worden (op een 

 manier welke in beginsel overeenstemt met de theorie van Ru- 

 therford en Darwin over de botsingen der alpha-deeltjes). 



Met betrekking tot de attraktie-krachten zij hier vermeld dat 

 door Keesom berekeningen uitgevoerd zijn over de tweede viriaal- 

 koefficient voor molekulen welke een elektrische dipool of qua- 

 drupool dragen -). 



Hoe deze elementen in het periodiek systeem gerangschikt moeten worden ligt 

 nog geheel in het duister. (Indien het isotopen van bekende elementen waren 

 zouden ze hetzelfde spektrum moeten hebhen als deze elementen.) 



') NiCHOLSON heeft ook de spektra van sommige positief en negatief geladen syste- 

 men onderzocht (zie de reeds meermalen geciteerde artikelen in de Monthly Notices.) 



») W. H.' Keesom, Versl. Akad. Amsterdam XX, p. 1390, 1406, 1912; XXI, 

 p. 492, 67«, 1912; XXIV, p. 614, 766, 1916; W. H. Keesom en Mej. C. van 

 Leeuwen, idem XXIV, p. 1699, 1916 (Comm. Leiden, Suppl. 24a, 24b, 25, 26, 

 39a — c). 



Onder viriaalkoefficienten worden verstaan de koefficienten A, B, C, enz., in de 

 reeksontwikkeling van de toestandsvergelijking, gegeven door Kamermngu Onnes: 



Deze koefficienten zijn funkties van de temperatuur. 



Men diene in het oog te houden dat het onderzoek van Keesom geheel berust 

 op de klassieke mechanika en statistika, zoodat ook nergens quantenonderstel- 

 lingen gebruikt z^n. 



