§ 30.] SYSTEMEN MKT MEEllDERE ELEKTRONEN. 187 



Bij de berekening van Keesom is echter aangenomen dat het 

 molekunl als bolvormig mag worden behandeld ; voor de diameter 

 wordt uit de experimenteel gevonden waarde van de viriaal- 

 koefficient berekend: 2,32.10"^ cm. Dit sluit niet aan bij het 

 model van Bohr en Debye ; de afstand der kernen in het laat- 

 ste is 0,586.10-^ cm; die der elektronen: 1,014,10-8 cm i). 



3) In verband met het bovenstaande kan men de vraag op- 

 werpen : hoe werken in het algemeen verschillende mechanische 

 systemen op elkaar in, wanneer in beide de bewegingen door 

 cjuantenvoorwaarden gebonden zijn? 



Zie hierover een opmerking in § 38 (1)1. 238). 



4) Voor zoover mij bekend is heeft men het model van Ru- 

 THERFORD en BoHR nog niet gebruikt ter verklaring van de 

 eigenschapijen van vloeistoffen en vaste lichamen. . 



Echter dient nog wel vermeld te worden een artikel van 

 J. Frenkel ^) over de elektrische eigenschappen van metalen 

 en diëlektrika. Frenkel beweert op grond van het atoommo- 

 del dat aan het oppervlak van elk metaal een elektrische dub- 

 bellaag zetelt, welke een „inwendige potentiaal" van het metaal 

 teweegbrengt, en ook een oppervlakte-spanning geeft. De ver- 

 schillen in deze inwendige potentiaal bij verschillende metalen 

 bepalen de kontakt-potentialen die optreden wanneer twee meta- 

 len elkaar aanraken. Frenkel voert een aantal V)erekeningen 

 door, en vindt met zijn theorie tennaastenbij de volgorde der 

 metalen in de elektromotorische spanningsreeks •"'). 



[Eenige problemen uit de theorie der vaste lichamen in ver- 

 band met de atoommodellen van Bohr zijn behandeld door Prof. 

 H. A, LoRENTz op zijn kollege van 1917/18. 



Naar aanleiding daarvan zou ik het volgende willen vermelden. 

 Het ligt voor de hand om te onderstellen dat de atoomkernen 



') Interessante problemen in verband met de toestandsvergelijking zijn b.v. 

 ook: uit het atoommodel de kritische temperaturen van waterstof en Helium af 

 te leiden. Verder te verklaren waarom waterstof zich hij lage temperaturen als 

 een ét-mtomig gas gedraagt (zie o. a. de geciteerde artikelen van Kkesom). Ge- 

 deeltelijk hangt dit samen met de theorie der soortelijke warmte van waterstof, 

 en met de precessie-trillingen van het waterstof-molekuul, welke bij lage tempe- 

 raturen zeer gering worden. 



2) J. Frenkel, Phil. Mag. 33, p. 297, 1<)17. 



=) Zie over de kontakt-potentialen ook : R. A. Mili.ikan, Phys. Zeitschr. 17, 

 p. 217, 1916 (Phys. Rev. ^, p. 73, 1914; 6, p. 55, 1915). 



