liJO VERSCniI. LENDE 1'ROBLEMEN DIE MIOT DE [§ 31. 



deze reaktie eeii reeksontwikkeling afleiden, voortschrijdende 

 naar de afgeleiden van de snelheid en naar de opklimmende 

 machten hiervan, welke reeks te schrijven is in den vorm: 



F = -G-f K (1) 



(F, G en K moeten hier, evenals ook heneden de snelheid v, 



opgevat worden als vektoren). Hier zijn in G de termen vereenigd 



welke slechts de versnelling v in den eersten graad (en geen 

 hoogere afgeleiden van y) bevatten; G is de z.g. hoeveelheid van 

 beweging van het elektromagnetische veld. Yoov een in den toe- 

 stand van rust bolvormig elektron dat slechts aan de oppervlakte 

 geladen is, en dat overeenkomstig de onderstelling van Lorentz, 

 zoo het in beweging is afgeplat wordt in de bewegingsrichting 



in de verhouding (1 •> ) ^' ^^^^^^' ^ ^^ waarde: 



G= o-^-v(l-\)-^ (2)- 



waar n de straal van het elektron in den toestand van rust is. 

 De overige termen van de reeks zijn in K vereenigd ; de eerste 

 en voornaamste ervan is: 



2 e- •• 

 '^^=3c3'' ^"^ 



De bewegingsvergelijking voor een elektron waarop een uit- 

 wendige kracht F,, werkt, luidt dus, zoo men in verband met 

 de opvattingen der elektronentheorie aan het elektron geen „ware" 

 massa toekent: 



F, = — F = G-K (1*) 



Men kan nu G ook opvatten als de hoeveelJieid van beweging 

 van het elektron; de koefficient: 



in forinulo (2) geeft dan do grootte van do (elektromagneti- 

 schej massa. Het gedeelte van F, dal aan G gelijk is dient ter 

 vergrooting van de energie van het elektron '): liet andere ge- 



') Vergelijk in verbaiid liicriuce : il. A. I>oI(i;m'/, 'IMh' 'i'licdix of' i^iectruns, 

 p. ai.*] en Versl. Akiul. Ainstenlum XXVI, p. USD, I'.IIT. 



