§ 31.] THEORIE VAN BOHR IN VERBAND STAAN. 193 



recht tegen haar het bezwaar kunnen aanvoeren, dat Wereide 

 zelf tegen de afleiding van (6) meende te moeten inbrengen. 



2) C. W. OsEEN, Das Boim'sche Atommodel und die Max- 

 WELL'schen Gleichiingen, Phys. Zeitschr. IG, p. 395, 1915. 



OsEEN komt na een lange l)erekening — die ik niet lieb kun- 

 nen nagaan — tot het resultaat (1. c. p. 403): 



Wanneer men een model van het waterstof-atoom volgens Bohr 

 met een zoodanige bol wil omgeven dat de vergelijkingen van 

 Maxwell daarbuiten als geldig beschouwd kunnen worden, en 

 wanneer de krachten die een elektron in een atoom uitoefent 

 beperkt zijn op de elektrostatische en de daarbij behoorende 

 magnetische kracht, moet de straal van de bol grooter zijn dan 

 10-^ cm. 



In waterstofgas is de gemiddelde afstand der atomen ca. 

 10~*^ cm ; hierin zou dus nergens een eenigermate samenhan- 

 gend gebied zijn waarin de vergelijkingen van Maxwell gel- 

 dig zijn. 



Oseen geeft nog een diskussie van zijn resultaat en spreekt 

 als eindstelling uit dat het onmogelijk is het atoommodel van 

 Bohr mot de elektronentbeorie van Lorentz te vereenigen. 



M. Planck heeft een vorm van de quantentheorie voorgesteld 

 waarin wordt aangenomen dat de emissie van energie diskon- 

 tinu, de absorbtie daarentegen Jwntinu kan geschieden. 



Het is duidelijk dat hierdoor de tegenstrijdigheden met de 

 elektronentheorie niet worden opgeheven. 



Zie over deze theorie van Planck beneden § 35. 



L3 



