202 VERSCHILLENDE PROBLEMEN DIE MET DE [§ 34. 



Dit geldt niet voor de emissie der „karakteristieke straling" ; 

 deze wordt i)as uitgezonden zoo e Vjh een z.g. absorbtie-grens 

 passeert. Neem l).v. de iT-straling, Hierin komen 4 lijnen voor: 

 «',«,;)',;'; voor hun frequenties geldt: 



'V > 'V > ''" > ''"■' 



Even boven r., ligt de absorbtie-grens vj belioorende bij de 

 K-reekn i). Zal een element hat'^iT-spektrum emitteeren, dan moet 

 e V^hvji zijn. Cf. Webster, l.c. -). 



Een dergelijke regel geldt voor de fluorescentie der Röntgen- 

 stralen. Zie hierover: 



\V. KossEL, Verh. Deutsch. Phys. Ges. 16, p. 898, 953, 1914. 



E. Wagxer, Ann. d. Phys.. 46, p. 868, 1915; Sitz. Ber. Bayr. 

 Akad. p. 31, 1916. 



Verder: A. Sommerfeld, Ann. d. Phys. 51. \k 161, 1916. (Verg. 

 ook beneden, f)). . 



d) „Eén-lijn-sjyekira" . 



J. Frank en G. Hertz hebben bij k\vikdamp het volgende 

 gevonden ^) : 



1) de ionisatie-spanning van kwikdamp is: 4,9 Volt; 



2) worden kwik-atomen gebombardeerd met elektronen wier 

 snelheid iets grooter is, dan aan een potentiaal verval van 4,9 Volt 

 beantwoordt, dan zendt de kwikdamp alleen de spektraallijn: 



;. 2537 -i) 

 uit. 



De frequentie van deze lijn is met de ionisatie-spanning ver- 

 bonden door de formule : 



eV=hr (24) 



In verband hiermee staan analoge resultaten van Mc Lenxan 

 en IIendersox en van Tate bij Hg, Cd, Zn, Mg ''^). 



'} Zie l).v. A. SoMMKHi-Ein, Ann. il. Phvs. 51, j». 12;'», IGl, IDIG. 

 *) Zie voor de Z-reeks: J). L. Weuster & H. Ci.akk, Proc. Nat. Aoad. 

 Sciences U. S. A. 3, p. ISf, 1917. 



^) J. Frank & (i. Hertz, Phys. Zeitschr. 17, y. t:57, vgl., 1916. 

 *) Dit is de bekende „resonatitie-lijn'' bij kwikdamp vau Wooo. 

 5) Mc Lknnan & Hkndkrson, Proc. Roy. Soc. A 91, p. 48.'!, 1915. 

 Mc Lknnan, Proc. Roy. Soc. A 92, p. 305, 191(3. 

 J. ï. Tate, Phys. Rev. 7, p. 686, 1916. 



