200 VERSCHILLENDE PROBLEMEN DIE MET DE [§ 34. 



Deze band strekt zich dus uit van de grens der reeks (A) 

 ( r,j = ^^ ï- j naar de zijde der grootere frequenties i). 



p]en bevestiging voor deze onderstelling kan men vinden : 



u) In oen onderzoek van R. W. Wood over de absorbtic van 

 iVa-damp -). Wood nam waar 48 absorbticlijnen, exakt overeen- 

 stemmende met de lijnen der hoofdreeks van Natrium, en boven- 

 dien een absorbtieband, die zich uitstrekte vanaf de grens van 

 de reeks tot in hot uiterste ultraviolet. 



{i) ]\\ (Ui absorhtiebanden, waargononicn l>ij d(> s])oktr;i dor 

 Ri'intgcnstralen. 



Zio hierover: \V. Kossel, Verh. Dentscl). IMiys. Ges. 16, p. S9.S, 

 953, 1914; 



E. WAciNEK, Aim. d. Ph.vs. 46. jx SOS, 1915; Sitz. Ber. Bayr. 

 Akad. p. 31, 1916. 



Men vergelijke echter ook: A. So^rMERFELD, Ann. d. Phys. 51, 

 p. 101, vgl., 19J0. SóMMERERLD komt tot rosultateu die naar het 

 schijnt niet overeenstemmen met bovenstaande hypothese. 



Il) Volgens de onderstelling van Botir moot bij dil j)r()ces 

 hot elektron oen overschot aan kinetische energie krijgen, ge- 

 geven dool' de loiMinilo: 



hr — («co — «O- 



Men kan dit in verband brengen met het foto-elektrisch efiPekt, 

 en de ionisatie door bestraling met Röntgenstralen. 



Zie hiervoor: P. S. Epstein, Ann. d. Phys. 50, p. S'29, 191G. 



Epstein wijzigt de onderstelling eenigszins: volgens hem kan 

 het elektron het atoom slechts langs bei)aalde, door (piaiitenfor- 

 iiinlos gegeven hyi)erbolische banen verlaten. Zij tle energie 



'j Indien — zuoals bijna steeds het geval is — « ^ := ü is (zie noot *), 

 vorige bl.), dan is de grens van de spektraalreeks. i'ii dus de scherpe kant van 

 de absorbtieband, gegeven door: 



Deze „grensfrequentie" y,j is d(! konstante term in df toniiiili' vmir de spek- 

 traalreeks iy/), welke geschreven kan worden: 



Ui Ai 



2) K. W Wouh, I'liys. ()i)tics, New Vork l'.Hl, p. r)i;j. 



