210 VERSCHILLENDE PROBLEMEN DIE MET DE [§ 35. 



iii eens alle energie uit, met de frequentie van de bewegingen 

 in het systeem '). 



De hypothese van Planck omtrent de emissie van licht is 

 evenzeer in strijd met de formules der elektrodynamika als de 

 theorie van Boiir. De theorie van Planck tracht eenigermate 

 een kompromis te vormen tusschen de klassieke mechanika en 

 elektrodynamika en de quantentheorio. Ofschoon men hierover 

 weinig kan zeggen, schijnt het mij toch dat ze de verklaring 

 der moeilijkheden en tegenstrijdigheden niet eenvoudiger maakt. 



Men vergelijke ook een ojimerking van A. Sommerfeld, Ann. 

 d. Phys. 51, p. 12/13, 1916. 



Over de emissie en absorbtic van energie heeft Planck ook 

 nog eenige opmerkingen gegeven in twee artikelen in de Siiz. 

 Ber. Beri. Akad. 1914, p. 91.S, en 1915, p. 913. 



•) Deze laatste kwestie is door Pf.anck niet algemeen onderzocht. — In het 

 artikel in de Sitz. Ber. Rerl. Akad. van 1915 geeft Planck op p. 913 ook een 

 geheel andere hypothese, waardoor het spektrum van Waterstof verklaard kan 

 worden. Hierover schijnen echter geen verdere onderzoekingen gedaan te zijn, 

 terwijl aan den anderen kant de hypothese van Boim eenvoudiger is. 



In het bizonder heeft Pi.antk zich nog bezig gehouden niet nifceroxlr niole- 

 kulen (zie Ann. d. Phys. 52, p. 'IIH, 1017). 



In het absorbtiespektruni van waterdanip komt een systeem van lijnen voor 

 dat men naar alle waarschijnlijkheid moet toeschrijven aan de absorbtie van 

 licht (of warmtestralen) door roteerende molekulen (zie H. RuisiiNS en Gr. Hettnkk, 

 .Sitz, Ber. Berl. Akad. p. 1G7, 191GK De aanwezigheid van deze lijnen schijnt in 

 strijd te zijn met de onderstelling der kontinuë absorbtie (men houde in het oog 

 dat bij roteerende systemen de frequentie der rotatie tegelijk met de energie- 

 inhoud van het systeem toeneemt). 



Pf.ANCK leidt echter af dat in een ensemble van molekulen met verdeelings- 

 funktie W{w) (w : hoeksnelhoid der rotatie^ de absorbtie van strülen van de 

 frequentie w evenredig is met: 



O ir 



(rj 



Onderstelt men nu dat IF geen kontinuë fuuktie van «j is, maar een ,.trap- 



vormig" karakter heeft i afwisselend horizontale gedeelten, waar t^ If'/^ w = (^ is, 

 en diskontinuïteitenj, dan kunnen de absorbtielijnen verklaard worden. 



Zie over een mogelijke andere verklaring dezer absorbtielijnen § 22 en het 

 daar geciteerde artikel. 



