§ 30. DE DISPERSIETHEOIIIE VAX DEBYE EN 



SOMMERFELD i). 



Zooals reeds is opgemerkt levert de verklaring van vele opti- 

 sche verschijnselen van uit het standpunt dor quantentheorie 

 groote moeilijkheden. Vooral geldt dit voor de theorie van de 

 breking en de dispersie van het licht. Aan don eenen kant is 

 men in het onzekere omtrent de aard van het licht zelf — of 

 dit op de klassieke wijze moet worden opgevat, of dat men te 

 doen heeft met de z.g. „lichtqnanten" — aan den anderen kant 

 staat het probleem : hoe reageeren molekulen of atomen (in het 

 algemeen mechanische systemen), wier bewegingen door quan- 

 tenvoorwaarden gebonden zijn, op de invallende straling? 



De hypothese van Bour heeft slechts betrek]^ing op een zeer 

 speciaal geval van dit laatste probleem: nl. op het geval dat 

 liet invallende licht een der frequenties bezit van het spektrum 

 dat het systeem zelf kan uitzenden. In dit geval kan absorbtie 

 intreden, als het systeem in een daarvoor gunstigen toestand 

 verkeert (zie bl. 198). 



Hoe zit het echter indien het invallende licht een frequentie 

 heeft, welke afwijkt van de frequenties van het spektrum van 

 het beschouwde systeem? 2) In dit geval zal volgens de experi- 

 menten — en evenzoo volgens de klassieke theorie ^) — indien 

 licht gaat door een ensemble van systemen (b.v. de molekulen 

 van een gas) de voortplantingssnelheid van liet licht gewijzigd 



') P. Debye, Sitz. Ber. Bayr. Akad. 191.5,- p. 1. 



A. SoMMiCRFEi.D, Elster und Greitel-Festsclirift, Braunschweig 1915, p. .549. 

 P. ScHERRER, Inaug. Dissert. Göttingen 1916. 



[Samenvatting en algemeene diskussie: A. Sommerfei.u, Anii. d. Phys. 53, 

 p. 497, 1917.1 



ï) Indien het systeem als geheel een translatie-beweging heeft ten opzichte 

 van het koordinatenstelsel waarin de frequentie van het licht gemeten wordt, 

 is de frequentie welke geabsorbeerd wordt een weinig anders dan wanneer het 

 systeem in rust is. Zie hierover § 9 [vergelijk ook bl. 207]. 



=5) Zie voor de theorie der dispersieverschijnselen b.v. H. A. Lorentz, ïheory 

 of Electrons, Leipzig 1909, Ch. IV. — Voor het experimenteele gedeelte b.v. 

 II. ^V. WooD, Physical Opties, New York 1911, Cli. XIV, XV. 



