212 VERSCHILLENDE PROBLEMEN DIE MET DE [§ 36. 



worden i) (brekings- en dispersieverschijnselen), en er heeft een 

 gedeeltelijke absorbtie van energie plaats. De formules hiervoor 

 worden in de klassieke theorie afgeleid in de onderstelling dat 

 de elektronen door quasi-elastische krachten gebonden zijn, en 

 dat ze gedwongen trillingen kunnen uitvoeren onder invloed der 

 invallende elektrische golven. De absorbtie wordt teweeggebracht 

 door de weerstand die de trillende elektronen bij hun bewe- 

 ging ondervinden. 



Het is nu echter de vraag of een dergelijke behandeling ook 

 mogelijk is, indien men onderstelt dat de bewegingen van de 

 beschouwde mechanische systemen door quantonvoorwaarden zijn 

 gebonden. 



Debye heeft de volgende oplossing van liet })robleem voor- 

 gesteld ^) : 



Aangenomen wordt dat de invallende straling uit elektrische 

 (of juister uit elektromagnetische) trillingen bestaat, evenals men 

 in de klassieke theorie onderstelt. 



Zijn er geen invallende trillingen dan voert het mechanische 

 systeem een of andere stationnaire beweging uit, b.v. een perio- 

 dieke solutie der bewegingsvergelijkingen ^). De waarden van de 

 intensiteitskonstanten van deze solutie (grootte van de baan, e.d.) 

 zijn door de quanten voorwaarden vastgelegd; overigens worden echter 

 de quanteitonderstellingen niet gebruikt, en wordt geheel gerekend 

 volgens de klassieke mechanika en elektrodynamika. 



Het systeem kan in het algemeen kleine trillingen om de be- 

 schouwde periodieke solutie uitvoeren 4). Is het systeem nu onder 

 invloed van een periodieke uitwendige kracht (b.v. een invallende 

 elektrische trilling) met frequentie cog, dan zal het gedwongen 

 trillingen uitvoeren om de beschouwde stationnaire beweging. 

 Men kan voor deze trillingen het elektrisch moment van het 

 systeem berekenen •''), en Iiieruit, door het gemiddelde te nemen 



') Met voortplantingssnellieid vuu het lielit is liier bedoeld de ijnlfsoieUieid. 



») P. Dehyk, l.c. 



•' I P.i) de beschouwde systemen had men steeds niet een periodieke solutie te 

 doen (eenparige rotatie van een ring van elektronen). 



*j Oplossingen in de nabijheid der periodieke solutie; zie § 'iO. 



•■"j Zijn r- de koordinaten als vektoren opgevat) der elektrische ladingen p- in 

 het systeem, dan is het elektrisch moment gedefinieerd door: 



/'e = 



2 '''• ■*'■ • 



