138 SYSTEMEN MET MEERDERE ELEKTRONEN, [§ 26. 



ging van ^s elektronen in een cirkel de voorwaarde ingevoerd 

 dat het moment van hoeveelheid van beweging van elk elektron 



een geheel veelvoud is van ^ : 



h 

 Pa, rr mr^ fp = m R' lo = /t _— i) (3) 



In den normalen toestand is n:=l. 



Door de invoering dezer voorwaarde is de absolute grootte 

 van het systeem vastgelegd. 



Zooals boven reeds is opgemerkt, is deze oplossing niet stabiel, 

 speciaal tegenover storingen iit, het baanvlak. Bohr heeft nu het 

 vermoeden uitgesproken dat voor de berekening dezer stabiliteits- 

 problemen de klassieke mechanika niet meer geldig zou zijn, en 

 dat ook hier de quantenvoorwaarden een rol zouden spelen, in 

 dien zin dat slechts storingen kunnen optreden welke de quanten- 

 voorwaarden onveranderd laten ^). 



1) Opmerkitiff. 



De beweging van het systeem is exakt periodiek; men zou dus in aansluiting 

 aan i> 14, slot (form. 11) als (|uantenvoorwaarde kunnen invoeren: 



WowK neemt steeds: «, = geheel veelvoud van s =i n. s. (Nifiioi.soN doet dit niet 

 altijd: cf. iVionthly Notices 72, p. (ïHO, 1912.) De vraag rijst of dit noodzakelijk 

 is? Als tegenvoorbeelden zou men kunnen aanvoeren: 



1) bij hét probleem van de beweging van een elektron om een niet vaststaande 

 kern (§ 18) quantiseert men het totale moment van hoeveelheid van beweging 

 van kern plus elektron, en niet dat van elk afzonderlijk. 



2) In de theorie der soortelijke warmte van vaste lichamen (Einstüin, Deüve, e.a.) 

 ([uantiseert men elke hoofdtrilling van het atoomraster in overeenstemming met 

 de formule van Pi.anck (energie/frequentie = t/ . li) zonder de voorwaarde in te 

 voeren dat n een veelvoud moet zijn van het aantal atomen in het raster (dit 

 laatste zou tot geheel afwijkende resultaten voeren). [Zie ook opmerking 6 bij 

 §36.] 



ï) N. BoiiR, Phil. Mag. 26, p. 1, vgl., 1913. 



