§ 28. ()pmerkin(;p:n over de spektra van 

 systemen met meer dan een elektron. 



Over de spektra van systemen met meerdere elektronen zijn 

 nog weinig onderzoekingen gedaan. Voornamelijk is dit toe te 

 schrijven aan de moeilijkheden die men ondervindt bij het op- 

 stellen der quantenvoorwaarden. 



Door NicHOLSox is voor verschillende eenvoudige systemen 

 met één ring van elektronen het spektrum onderzocht, in de 

 onderstelling dat de lichtfreqiienties die het systeem uitzendt 

 dezelfde zijn als de frequenties der kleine trillingen in het sy- 

 steem (Zie § 27, A). 



Door BoiiE en door Nicholson is verder nagegaan wat voor 

 frequenties worden uitgezonden op grond van de emissie-hypo- 

 these van BoHR indien bij de beweging van alle elektronen op 

 één ring het moment van hoeveelheid van beweging der elek- 

 tronen van een bepaald veelvoud van ^ — op een ander springt. 



Belangrijke resultaten heeft dit echter niet opgeleverd ^). 



Berekeningen van de spektra welke in verband staan met de 

 oplossingen in de nabijheid van een periodieke solutie, uitgevoerd 

 in aansluiting aan den gedaclitengang van § 26 (en speciaal 

 Noot I), zijn voorzoover mij bekend is nog niet gemaakt. 



Een interessant probleem heeft Sommerfeld uitgewerkt ^), ge- 

 lijk reeds op bl. 137 (noot i)) vermeld is. 



SoMMERFELD bcschouwt een atoom waarin alle elektronen op 

 één na in een ring vrij dicht om de kern heen loopen, terwijl 

 het laatste elektron zich op betrekkelijk grooten afstand om dit 

 systeem beweegt. Aangenomen wordt dat de beweging van de 



') Zie: J. W. Nicholson, Monthly Notices 74, p. 425, vgl., 1914. 

 [Men krijgt een spektraalformule van het BALMiiR-type op grond van de eigen- 

 schap vermeld in § 16, c).J 



*) A. SoMMERFEi.i., Sitz. Ber. Bayr. Akad. p. 152, vgl., 1916. 



