§ 36.] THEOKIE VAN liüHR IN VERBAND STAAN. 215 



1) Zooals boven reeds vermeld is, wordt l)ij de berekening geen 

 gebruik gemaakt van quantenonderstellingen, l)ehalve voor de 

 bepaling van de absolute grootte der banen. — De berekening 

 berust geheel op klassieken grondslag. 



De vraag doet zich dus voor : Is dit in overeenstemming met 

 de grondgedachten der quantentheorie? De groote onzekerheid 

 die heerscht omtrent den vorm der principes van de quanten- 

 theorie maakt echter een beantwoording dezer vraag tenminste 

 voor het oogenblik bijna onmogelijk. Juist in gevallen als dit 

 waar een systeem beïnvloed wordt door een veranderlijke .uit- 

 wendige kracht zijn de gebruikelijke formuleeringen der quan- 

 tenhypothese ongeldig. 



De vraag: kan een systeem, waarvan de bewegingen door 

 quantenvoorwaarden zijn vastgelegd, kleine trillingen om deze 

 beAvegingen uitvoeren, moet dus voorloopig open blijven. 



[Het komt mij voor dut men om deze vraag te kunnen be- 

 antwoorden, probeeren moet of het mogelijk is de gedwongen 

 bewegingen op te vatten als grensgeval van vrije bewegingen 

 van een uitgebreider systeem, daar men voor de vrije bewegin- 

 gen van een mechanisch systeem in het algemeen quantenfor- 

 mules kan opstellen. Daartoe kan men onderstellen dat de z.g. 

 „uitwendige krachten" die op het gegeven systeem (I) werken, 

 uitgeoefend worden door een ander systeem (II), dat met het 

 eerste op de een of andere wijze gekoppeld is i). Indien men 

 de koppeling tusschen (I) en (II) zeer zwak maakt, doch aan de 

 bewegingen van (II) een groote intensiteit geeft, zal (II) een 

 merkbaren invloed op (I) uitoefenen, terwijl omgekeerd (II) door 

 (I) slechts weinig gestoord wordt. Gaat men tot het grensgeval 

 over, dan komt het tenslotte op hetzelfde neer alsof op (I) be- 

 paalde krachten werken, welke gegeven funkties van den tijd zijn. 



Wil men nu quantenvoorwaarden invoeren, dan moet men 

 eerst die voor het totale systeem (dat ontstaan is door de kop- 

 peling van (I) met (II)) opstellen, en daarna onderzoeken waarin 

 deze overgaan, wanneer men de koppeling onbeperkt laat af- 

 nemen, en tegelijk de bewegingen van (II) sterker en sterker 

 maakt, door bepaalde quantengetallen — nl. die welke om zoo 

 te zeggen behooren bij de vrijheidsgraden van (II) — steeds 

 grooter te nemen. 



'j Zie liieruver een mededeeling in de Versl. Akad. Auist. XXVI, p. 702, 1917. 



