220 VERSCHILLENDE PROBLEMEN DIE MET DE [§ 36. 



ging in liet bovenstaande geval); bewegingen die echter niet 

 aan de qiiantenvoorwaarden voldoen, zooals de gestoorde bewe- 

 ging (de gedwongen trillingen om de periodieke solutie), zouden 

 energie kunnen uitstralen in overeenstemming met de formules 

 der klassieke theorie i). 



Speciaal zij verw^ezen naar een kritiek welke C. W. Osekn -) 

 geeft O}) de theorie van Debye en Sommerfeld, vooral in ver- 

 band met het niet geldig zijn der vergelijkingen van Maxw^ell. 

 (Zie ook boven bl. 193). 



OsEEN zegt dat de voornaamste opgave der dis^^ersietheorie 

 door het werk van Debye en Sommerfeld nog onopgelost is 

 gebleven : nl. te bewijzen dat de voo^-tplanting van het licht in 

 een gas beheerscht wordt door een differentiaalvergelijking 

 van het bekende type, en dat de verschijnselen aan het opper- 

 vlak gehoorzamen aan de bekende, experimenteel bevestigde 

 wetten. 



3) De formules geven niet de absorbtie en de anomale dis- 

 persie. 



Öm deze te verklaren zou men ergens een demping der elek- 

 tronen! )e weging moeten invoeren ; hoe dit echter geschieden kan 

 zonder in strijd te komen met de eigenschappen van het mole- 

 kuul, is niet bekend-^). 



é) De „resonantie-frequenties", waarl)ij de brekingsindex een 

 singulariteit vertoont, zijn volgens formule (26) — indien men 

 deze zoover extrapoleert — de frequenties loj^i der oplossingen 

 in ile buurt van de beschouwde stationnaire beweging. Deze fre- 

 quenties zijn in het algemeen niet dezelfde als de frequenties 

 der spektraallijnèn w^elke het systeem kan uitzenden. 



Bij elektrisch lichtgevende ivatcrstof (H-atomcn) heeft men echter 

 anomale dispersie waargenomen in de buurt der spektraallijnèn 



') Cf. een opincrkin;;- vim A. Sommkui i;i.ii. Aini. d. Pliys. 51, \k l"!. r.'ll!. 

 Verder N. Bonn, riiil. .Mag. 26, p. 2;{/24, Hll;J. 



|Men zal deze kwestie moeten herzien in verband niet hetgeen op bl. 218 is 

 opgemerkt.1 



») C. W. OsKEN, IMiys. Zeitschr. 16, ).. 396, 405, IHlf). 



^) \. S(tMMi:ni-Ki.i) (1. e. p. hll) maakt de opmerking dat de afgeleide dispersie- 

 iormiile shschts op grooten afstand van ile emissie- en absorbtielijnen en voor 

 normale dispersie geldig is. 



