224 VERSCHILLENDE PKOÜLKMEN DIE MET DE [§ 36. 



7tCls{=2TrP2) = n2 h. 



De vorm vaii do eerste is onbekend ; men zal deze echter zoo 

 kunnen kiezen dat 6'i = O is, zoodat men een stabiele bewe- 

 ging lieeft. Om mi over te gaan tot het grensgeval van ge- 

 dwongen trillingen moet men het qnantengetal v^ grooter en 

 grooter nemen, en tegelijk de koppelingskoefïicient^ ;< khMiier en 

 klcintM' : stoK men : 



Wm.A/ "^^'^F 



' TT S 



dan luM^ft men tenslotte de oplossing in den gewonen vorm: 



F 



^ cos (st + eo) 



S2 + k^ 



Neemt men nog l)Ovendien de hypothese aan dat de beide 

 ingevoerde quantengetallen onafhankelijk van elkaar kunnen 

 veranderen (wat zeer waarschijnlijk is), dan komt men tot het 

 resultaat (hit het beschouwde systeem van uit een toestand van 

 rust kan overgaan in een toestand van meetrillen en omgekeerd, 

 zonder dat er gevaar is voor het optreden der instabiele bewe- 

 ging, daar hierbij slechts het quantengetal n^ verandert, zoodat 

 C'i steeds gelijk nul blijft.] 



6) Voor andere molekulen' (Helium — Debye, So.mmerfeld; 

 Zuurstof en Stikstof — So.mmeiïfeld, 1. c.) is liet niet gelukt goede 

 disi)ersieformules af te leiden. Dit zou echter aan onze onbe- 

 kcndlieid met den bouw dezer molekulen kunnen worden toe- 

 geschreven. 



[Men vergelijke hiervoor echter het laatste artikel van Som- 

 MERFELD, Auu. d. Phys. 53, p. 497, 1917, speciaal Kap. III. De 

 modellen welke Som.mei^feld aanneemt voor Oo en .Vo hel)ben 

 eenige gelijkenis met het model voor Ho', in de onmiddellijke 

 nabijheid van elke kern bevinden zich nu echter 4 elektronen; 

 de overige looi)en in een ring tusschen beide kernen. Bij Water- 

 stof heeft dus de ring 2 elektronen, bij Zuurstof 4, bij Stikstof 0. 



Wat de quantenformulès betreft komt Som.mkki'kli) lot liet eigen- 

 aardige resultaat, dat in een ring van 2 n elektronen ht't moment 

 van hoeveelheid van beweging van ieder elektron de waarde: 



P = 2 >T ^'' 



