§ 36.] THEORIE VAX BOHR TN VERBAND SÏAAN. 225 



moet hebben. In verband met de algemeene gedachten die ik 

 hier heb uiteengezet, lijkt mij dit zeer vreemd; veel meer zou 

 ik voelen voor de onderstelling dat alleen het totale moment van 



de geheele ring een geheel aantal malen ,^t— behoeft te zijn, doch 



^ TC 



dat het moment van een afzonderlijk elektron wel een gebroken 

 aantal malen dit bedrag mag wezen. Dit kan bij So>rMERFELD's 

 resultaten vrijwel even goed aansluiten, zooals uit bijgaand 

 tabelletje blijkt (zie het gecit. art. p. 546): 



P disp. , . Hz O2 N2 



hj'ln ^'"'P''-^- 1,10 1,47 1,74 



(Sommerfeld): l/T=i,00 1^2 = 1,41 1/3 = 1,73 



(gebroken quantenge- 

 tallen voor de afzon- 

 derlijke elektronen) : - = 1,00 ^ = 1,50 ^ = 1,67 ^) 



Met betrekking tot de hier opgeworpen onderstelling zou ik 

 nog willen opmerken dat volgens de heerschende opvattingen 

 de quantenformules steeds moeten worden toegepast op het 

 geheele mechanische systeem, en niet op de afzonderlijke deelen. 

 Dit blijkt b.v. zeer duidelijk uit de invloed die de beweging van 

 de atoomkern bij waterstof op het spektrum heeft (zie § 18), 

 Zie ook noot i) op bl. 138.] 



7) In verband met de dispersieproblemen zij hier nog even 

 gewezen op de theorie van J. J. Thomson over de verstrooiing 

 van Röntgenstralen (zie: Conduction of Electricity throiïgh Gases, 

 p. 255). 



Thomson onderstelt dat de elektronen meetrillen met de in- 



') Hierbij is aangenomen dat het totale moment van de elektronenring be- 

 draagt bij i/, : 2, bij Oj : (5 en bij N'^ : 10 quanta. 



Op p. 549/550 geeft Sommerfei.d op voor /V O (dat een ring van 5 elek- 

 tronen moet bebben): moment per elektron: p disp. = 1^1^ . hl2;t. 



Geeft men aan de geheele ring 8 quanta (als het ware 5 voor de stikstof, 

 en 3 voor de zuurstof), dan vindt men hiervoor: 1,6.// 2 7f; met 9 quanta voor 

 de geheele ring: l,8./i/2.r. 



SoMMUUFEi.D geeft de formule: -p- (3 1/ Ü + 2 j/ 2) . hft ;i — 1,G1 . 7^/2 ,t. 



15 



