30 



DE ELECTRONENTHEORIE. 



die van dezelfde orde van grootte bleek als het gezochte effect. 

 Het ontstaan van dezen inductiestroom werd verhinderd door 

 de verticale component van het aardraagneetveld te compen- 

 seeren. 



De door Tolman en Stewart verkregen resultaten zijn zeer 

 bevredigend. De richting van den stroom was zoo als zij bij 

 bewegelijke negatieve electronen moet zijn. Voor m werd bij koper, 



1 1 1 



aluminium en zilver 



en 



van de massa van 



(5V Qö 



1660 ' 1590 "" 1540 

 een waterstofatoom gevonden, waarden die alle iets grooter zijn 

 dan de vroeger (§ 11) gevonden waarde, 



§ 14. Wij brengen nu aan de in § 12 genoemde buis deze 



verandering aan (zie Fig. 10), dat 

 zij slechts langs een deel van den 

 cirkel (bijna den geheelen cirkel) 

 loopt, van de uiteinden A en B 

 daarvan naar punten C en D op de 

 as, nabij het middelpunt, en van C 

 en D in tegengestelde richting langs 

 de as, C P en D Q., De buis P C A 

 B D Q zij geheel met water gevuld. 

 Wij denken nu dat dit water in be- 

 weging wordt gebracht door krachten 

 die werken in een der rechte deelen 

 C P en D Q. Dan krijgt de vloeistof 

 in het cirkelvormig deel een moment 

 van hoeveelheid van beweging ten 

 opzichte van de as. 



Wij herinneren ons nu de stelling uit de mechanica, dat indien 

 op een stelsel geen krachten werken die een moment hebben 

 ten opzichte van een as, het totale moment van de hoeveelheid 

 van beweging van het stelsel met betrekking tot die as onver- 

 anderd blijft. 



Hieruit volgt dat de buiswand een even groot moment van 

 hoeveelheid van beweging moet krijgen als de vloeistof, doch in 

 tegengestelde richting. 



Is l de lengte van het cirkelvormige deel, a de straal, v de 

 snelheid der vloeistof, en is m weer de massa van de vloeistof 

 per lengte-eenheid van de buis, dan is dat moment van hoeveel- 

 heid van beweging: 



Fig. 10. 



