DE ELECTRONENTHEORIË. 35 



In dit geval zullen, wanneer A een hongeren potentiaal heeft 

 dan B, en de electronen dus een naar A gerichte kracht onder- 

 vinden, niet alle van A vertrekkende electronen B bereiken. Zij 

 zullen in het algemeen parabolen beschrijven; voor electronen 

 met kleine snelheden zal de top dier parabool tusschen A en B 

 liggen, d. w. z.^deze electronen zullen wepr naar ^ terugkeeren. 



Noemen wij de potentialen van A en B <pa en cpi, en zij 

 <Pa > <Pb' De electronen kunnen B alleen dan bereiken als de 

 component v volgens de loodlijn op ^4 van de snelheid waarmee 

 zij die plaat verlaten, een voldoende grootte heeft. Het aan die 

 component beantwoordende arbeidsvermogen van beweging 



-^mv- moet grooter zijn dan de arbeid die noodig is om de 



genoemde kracht over den afstand der platen te overwinnen, 

 n.1. e {(pa — *ifó). Men kan dus bepalen voor hoeveel van de uit- 

 gezonden electronen 



1 /^2e((jpa — qpb) 



v>[/ tl^lt^^ïlL. (35) 



is. Door dit bij verschillende potentiaalverschillen te doen, kan 

 men nagaan hoe de verschillende snelheden over de electronen 

 verdeeld zijn. Richardson vond dat hier dezelfde regel geldt 

 als voor gasmolekulen (wet van Maxwell) en dat de gemid- 

 delde kinetische energie f even groot is als die van een gas- 

 molekuul bij dezelfde temperatuur. Zijn uitkomst is (met vrij 

 groote afwijkingen) 



iVe = 12,3 X 107 T (N constante van Avogadkg) 



terwijl voor een gas 



Ne = ~ RT= 12,4 X 10^ T 



is. 



De stroom van negatieve electronen uitgezonden door een 

 verhit metaal, of de thermionische stroom, zoosds hij door Richard- 

 SON genoemd is, kan gemakkelijk aangetoond worden met be- 

 hulp van een toestelletje, audion genaamd, dat in den laatsten 

 tijd als detector of als geluidsversterker bij de radio-telegrafie 

 gebruikt wordt. Het bestaat (Fig. 12) uit een gloeilamj) waarin 

 behalve de electroden voor den gloeidraad nog twee hulpelec- 



