DE ELECTRONENTHEORIE. 



Vergelijkt men de tweede en de derde kolom, dan blijkt, dat 

 de overeenstemming met de formule (3) niet zoo heel mooi is. 

 Hier is n.1. nog op eene finesse te letten. De verandering in de 

 voortplantingssnelheid, die door (3) aangewezen wordt, geldt 

 voor het geval dat men de voortplantingssnelheden vergelijkt 

 van twee lichtstralen, de eene zich voortplantend in zich bewe- 

 gend, de andere in stilstaand water, waarvan de eerste met 

 betrekking tot een waarnemer, die zich met het water mee 

 beweegt, dezelfde frequentie heeft als de laatste met betrekking 

 tot een stilstaanden waarnemer. Ingevolge het principe van 

 DoppLER zal de eerste lichtstraal met betrekking tot een stil- 

 staanden waarnemer eene iets andere frequentie hebben dan de 

 laatste, en dus ook in frequentie verschillen met den lichtstraal 

 die het stroomende water in tegengestelde richting doorloopt. 



Daarentegen hebben wij bij de proef te doen met twee licht- 

 stralen, die ten opzichte van een buiten het toestel geplaatsten, 

 dus stilstaanden, waarnemer dezelfde frequentie hebben, wat men 

 gemakkelijk inziet als men de lichtstralen vervangen denkt door 

 reeksen van elkaar regelmatig volgende lichtsignalen. 



Brengt men deze finesse in rekening i), dan is de derde kolom 

 te vervangen door de vierde, en blijkt de overeenstemming heel 

 mooi te zijn. 



Daarmede is dus de meesleepingscoëfficiënt experimenteel ge- 

 heel vastgesteld. Aangezien de overeenstemming eerst bij toe- 

 passing van het principe van Doppler verkregen wordt, kan 

 men tevens zeggen, dat Zeeman door deze proeven er in geslaagd 

 is, voor het licht het principe van Doppler met eene kunst- 

 matig voortgebrachte snelheid aan te toonen. 



•) Vergelijk H. A. Lorentz, Versuch einer Theorie der electrischen und opti- 

 schen Erscheinungen in bewegten Körpern, Leiden 18i^*5, pp. 100 — 102, 



